- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
مشکلات روده ای نشانه اولیه بیماری پارکینسون

محققان کلینیک مایو آریزونا، از دادههای یک شبکه پرونده پزشکی سراسری ایالات متحده برای مقایسه بیش از ۲۴۰۰۰ نفر که به بیماری پارکینسون با علت ناشناخته تشخیص داده شده بودند، با افرادی که با بیماری دیگری تشخیص داده شده بودند، استفاده کردند. مشکلات عصبی شامل بیش از ۱۹۰۰۰ فرد مبتلا به بیماری آلزایمر، بیش از ۲۳۰۰۰ مبتلا به بیماری عروق مغزی و بیش از ۲۴۰۰۰ بدون هیچ یک از این مشکلات بود.
محققان افراد مبتلا به بیماری پارکینسون را با افراد دیگر مطابقت دادند.
آنها سپس فراوانی مشکلات روده را به طور متوسط ۶ سال قبل از تشخیص بیماری پارکینسون مقایسه کردند.
برای آزمایش این فرضیه به روشی متفاوت، محققان تمام بزرگسالانی را که به هر یک از ۱۸ بیماری روده تشخیص داده شده بود، بر اساس شرایطشان به گروههای جداگانه تقسیم کردند.
سپس این افراد با افراد بدون آن بیماری خاص روده مطابقت داده شدند. آنها به مدت پنج سال از طریق سوابق پزشکی تحت نظر قرار گرفته شدند تا ببینند چند نفر از آنها به بیماری پارکینسون یا سایر اختلالات عصبی مبتلا شده اند.
بر اساس این گزارش، چهار بیماری خاص روده با خطر بالاتر تشخیص بیماری پارکینسون مرتبط بودند.
گاستروپارزی (که باعث تأخیر در تخلیه معده میشود)، دیسفاژی (که مشکل در بلع است) و یبوست همگی با خطر بیش از دو برابری بیماری پارکینسون در پنج سال قبل از تشخیص مرتبط بودند. سندرم روده تحریک پذیر بدون اسهال با ۱۷ درصد خطر بیشتر همراه بود.
نتایج مطالعه همچنین نشان داد که برداشتن آپاندیس، تأثیر محافظتی دارد که بیانگر نقش بالقوه آن در فرآیندهای بیماری منجر به بیماری پارکینسون است.
اما بیماری التهابی روده و برداشتن تمام یا بخشی از عصب واگ برای درمان زخم معده با افزایش خطر پارکینسون مرتبط نبود.
افراد مبتلا به بیماری پارکینسون همچنین با شیوع بیشتری از سایر مشکلات روده مواجه بودند، از جمله احساس سوزش یا پری معده بدون علت واضح، سندرم روده تحریک پذیر با اسهال، و اسهال همراه با بی اختیاری مدفوع.
نویسندگان مطالعه خاطرنشان کردند که این شرایط قبل از شروع بیماری آلزایمر یا بیماری عروق مغزی نیز شیوع بیشتری داشتند.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟