- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
کمیته نوبل امروز دوشنبه اعلام کرد که جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی ۲۰۲۶ را به پاس کشفیات بنیادینی که به شکلگیری حوزه اپتوژنتیک منجر شد، بهطور مشترک به دو دانشمند آلمانی و یک آمریکایی به نامهای گئورگ ناگل، پیتر هگمان و کارل دایسراث اهدا میکند.

اپتوژنتیک، فناوری پیشرفتهای است که به دانشمندان امکان میدهد با استفاده از نور، سلولها را روشن و خاموش کنند. این روش با بهرهگیری از پروتئینهای حساس به نور موسوم به رودوپسینها، امکان هدفگیری دقیق سلولها، از جمله سلولهای مغزی و بررسی عملکرد آنها را فراهم میکند.
فناوری اپتوژنتیک با گشودن راهی بیسابقه برای مطالعه فعالیت مغز، علم عصبشناسی را متحول کرده است. دایسروث در مقالهای که سال ۲۰۱۰ در نشریه ساینتیفیک آمریکن منتشر کرد، توضیح داد که مغز چنان پیچیده است که «عصبشناسان هنوز درک عمیقی از آنچه این عضو واقعاً انجام میدهد ندارند؛ از اینکه الگوهای فعالیت مشخص در سلولهای مغزی مشخص چگونه در نهایت به شکلگیری افکار، احساسات و خاطرات منجر میشوند.»
اپتوژنتیک نشان میدهد که نورونهای مشخص و مسیرهای عصبی چگونه رفتارهایی مانند غذاخوردن، اجتماعیبودن و پرخاشگری را کنترل میکنند. کنترل و پایش تکتک سلولها همچنین به روشنتر شدن سازوکار بیماریهای عصبی مانند پارکینسون و صرع کمک کرده است.
عبدالمنیره المنیرا، استاد برجسته مؤسسه کارولینسکا در سوئد و عضو کمیته نوبل، هنگام اعلام برندگان جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی ۲۰۲۶ گفت تأثیر اپتوژنتیک فراتر از افزایش درک ما از مغز سالم است.
المنیرا افزود: «این فناوری همچنین به آشکارشدن چگونگی اختلال در مدارهای مشخص مغزی کمک کرده و پیامدهایی برای بیماریهایی مانند نابینایی، افسردگی، اعتیاد و زوال عقل داشته است. بااینحال، با وجود این پیشرفتهای شگفتانگیز، مغز همچنان رازهای بیشماری در خود دارد و هنوز چیزهای بسیار بیشتری برای یادگیری و کشف باقی مانده است. اپتوژنتیک ابزاری قدرتمند برای رویارویی با این چالشها در اختیارمان قرار داده است.»
المنیرا توضیح داد که دستاورد سه دانشمند برنده بر ایدهای بنا شده است که فرانسیس کریک، زیستشناس مولکولی و برنده نوبل ۱۹۶۲، مطرح کرده بود. کریک پیشنهاد داده بود که شاید بتوان از نور برای کنترل سلولهای مشخص استفاده کرد. او گفت: «این ایدهای درخشان بود، اما در آن زمان کاملاً دور از ذهن به نظر میرسید.»
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟