- دیابت یک هشدار جدی برای نظام سلامت است؛ پیشگیری باید از شعار به اقدام عملی تبدیل شود
- دیابت در ایران؛ مسئولیت دولت در پیشگیری، کنترل بیماری و حمایت از بیماران چیست؟
- ژلهای گرانقیمت HPV؛ چرا شواهد علمی از درمانهای موضعی HPV حمایت نمیکنند؟
- سمینار «اورژانسهای انکولوژی» در اصفهان؛ تأکید بر تشخیص بهموقع سرطان و برخورد با مداخلات غیرمجاز پزشکی
- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
دیابت یک هشدار جدی برای نظام سلامت است؛ پیشگیری باید از شعار به اقدام عملی تبدیل شود
به مناسبت روز جهانی دیابت و در پی تأکیدات رئیسجمهور ، وزیر بهداشت و معاونت بهداشتی این وزارتخانه بر ضرورت پیشگیری از بیماریهای غیرواگیر، دکتر یداله سهرابی، عضو شورای عالی نظام پزشکی کشور و رئیس نظام پزشکی نوشهر، در گفتوگویی به تشریح ابعاد مختلف بیماری دیابت، ضرورت پیشگیری، تشخیص زودهنگام و نقش مردم و نظام سلامت در کنترل این بیماری پرداخت.
رئیسجمهور در سخنان اخیر خود به آمار نگرانکننده دیابت و افراد در معرض خطر ابتلا اشاره کردند. ارزیابی شما از این موضوع چیست؟
دیابت امروز یکی از مهمترین چالشهای نظام سلامت در کشور و جهان است. وقتی اعلام میشود بیش از ۱۴ درصد مردم به دیابت مبتلا هستند و حدود ۲۵ درصد نیز در معرض خطر ابتلا قرار دارند، باید این آمار را بهعنوان یک هشدار جدی تلقی کنیم.
نکته مهم این است که دیابت صرفاً یک بیماری با افزایش قند خون نیست، بلکه در صورت کنترل نامناسب میتواند عوارض گستردهای بر قلب و عروق، کلیهها، چشمها، سیستم عصبی و کیفیت زندگی افراد داشته باشد.
نگرانی اصلی ما فقط بیماران فعلی نیستند؛ بلکه جمعیت بزرگی از افراد در معرض خطر نیز وجود دارند که اگر اقدامات پیشگیرانه بهموقع انجام نشود، ممکن است در سالهای آینده به جمعیت مبتلایان اضافه شوند.
چرا با وجود پیشرفتهای پزشکی، همچنان شاهد افزایش شیوع دیابت هستیم؟
پاسخ: تغییر سبک زندگی یکی از مهمترین عوامل این مسئله است. کمتحرکی، مصرف بیش از اندازه مواد غذایی پرکالری، قندهای ساده، نوشیدنیهای شیرین، اضافهوزن و چاقی از عوامل مؤثر در افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع دو هستند.
امروزه بسیاری از افراد به دلیل شرایط شغلی و زندگی شهری، فعالیت بدنی کافی ندارند. از طرف دیگر، الگوی تغذیه در خانوادهها نیز تغییر کرده است.
باید توجه داشته باشیم که پیشگیری از دیابت از خانواده، مدرسه، محیط کار و جامعه آغاز میشود و نمیتوان تمام مسئولیت آن را صرفاً بر عهده مراکز درمانی گذاشت.
نقش وزارت بهداشت و نظام مراقبتهای بهداشتی در کنترل این بیماری چیست؟
پاسخ: تأکید رئیسجمهور بر اهمیت پیشگیری و همچنین توجه وزارت بهداشت و معاونت بهداشتی به موضوع دیابت، نشاندهنده ضرورت حرکت جدیتر به سمت نظام سلامت پیشگیرانه است.
انتظار ما این است که برنامههای پیشگیری از دیابت با جدیت، استمرار و پوشش گستردهتری اجرا شوند.
شناسایی افراد در معرض خطر، غربالگری و تشخیص زودهنگام، آموزش عمومی، تقویت مراقبتهای اولیه سلامت، دسترسی آسان به خدمات بهداشتی و پیگیری منظم بیماران باید در اولویت قرار گیرد.
در این مسیر، خانههای بهداشت، مراکز خدمات جامع سلامت، پزشکان خانواده، پزشکان عمومی و متخصصان نقش بسیار مهمی دارند.
مردم برای پیشگیری از دیابت چه اقداماتی باید انجام دهند؟
پاسخ: خوشبختانه بخش قابل توجهی از خطر ابتلا به دیابت نوع دو با اصلاح سبک زندگی قابل کاهش است.
چند توصیه اساسی دارم:
۱. داشتن فعالیت بدنی منظم و پرهیز از کمتحرکی.
۲. کاهش مصرف قند، شیرینی، نوشابه و نوشیدنیهای شیرین.
۳. استفاده بیشتر از سبزیجات، حبوبات، غلات کامل و مواد غذایی سالم.
۴. کنترل وزن و پیشگیری از چاقی، بهویژه چاقی شکمی.
۵. انجام آزمایشهای لازم و بررسی دورهای قند خون، بهخصوص در افراد دارای سابقه خانوادگی دیابت یا سایر عوامل خطر.
۶. پرهیز از خوددرمانی و مراجعه منظم به پزشک.
نکته مهم این است که دیابت در مراحل اولیه ممکن است علامت مشخصی نداشته باشد؛ بنابراین نباید منتظر بروز علائم بمانیم.
سؤال: آیا صرفاً توصیه به تغذیه سالم و ورزش برای کنترل این وضعیت کافی است؟
پاسخ: خیر. اگرچه تغذیه سالم و فعالیت بدنی پایههای اصلی پیشگیری هستند، اما مسئله دیابت ابعاد اجتماعی و اقتصادی نیز دارد.
وقتی از مردم انتظار داریم غذای سالم مصرف کنند، باید امکان دسترسی اقتصادی و آسان به مواد غذایی سالم نیز فراهم باشد.
وقتی از مردم میخواهیم فعالیت بدنی داشته باشند، باید فضاهای عمومی، پارکها، مسیرهای پیادهروی و امکانات ورزشی در دسترس آنان قرار گیرد.
همچنین آموزش سلامت باید از دوران کودکی آغاز شود و مدارس، رسانهها، شهرداریها، سازمانهای مردمنهاد و نهادهای مرتبط در این زمینه مشارکت داشته باشند.
پیشگیری زمانی موفق خواهد بود که سیاستهای سلامت با سیاستهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی هماهنگ شوند.
نظام پزشکی چه مسئولیتی در این زمینه بر عهده دارد؟
پاسخ: سازمان نظام پزشکی بهعنوان یکی از نهادهای مهم جامعه پزشکی، میتواند در ارتقای آگاهی عمومی، ترویج فرهنگ پیشگیری، آموزش جامعه و تقویت ارتباط میان جامعه پزشکی و مردم نقش مؤثری ایفا کند.
ما معتقدیم پزشک فقط مسئول درمان بیماری نیست؛ بلکه در آموزش، پیشگیری و ارتقای سلامت جامعه نیز مسئولیت حرفهای و اجتماعی دارد.
در شهرستان نوشهر نیز باید از ظرفیت پزشکان، مراکز درمانی، مراکز بهداشتی، داروخانهها و سایر گروههای سلامت برای افزایش آگاهی مردم و شناسایی زودهنگام افراد در معرض خطر استفاده شود.
پیام شما به مسئولان حوزه سلامت و مردم در روز جهانی دیابت چیست؟
پاسخ: درخواست من از مسئولان این است که دیابت را باید یک اولویت جدی در سیاستگذاری سلامت کشور بدانیم. سرمایهگذاری در پیشگیری، غربالگری و آموزش، در بلندمدت میتواند از تحمیل هزینههای سنگین درمان و عوارض این بیماری به خانوادهها و نظام سلامت جلوگیری کند.
از وزارت بهداشت و معاونت بهداشتی انتظار داریم برنامههای پیشگیری و کنترل دیابت را با تأمین منابع کافی، تقویت نظام مراقبتهای اولیه و مشارکت مؤثر بخش خصوصی و جامعه پزشکی دنبال کنند.
و توصیه من به مردم این است که سلامت، سرمایهای نیست که بتوان آن را به زمان دیگری موکول کرد. دیابت در بسیاری از موارد قابل پیشگیری و در صورت تشخیص بهموقع قابل کنترل است.
پیشگیری از دیابت فقط وظیفه وزارت بهداشت یا پزشکان نیست؛ یک مسئولیت همگانی است.
باید از درمانمحوری صرف فاصله بگیریم و به سمت جامعهای حرکت کنیم که در آن سلامت، تغذیه مناسب، تحرک بدنی و پیشگیری از بیماریها به بخشی از فرهنگ زندگی مردم تبدیل شود.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟