- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
محققان منشاء طاعون سیاه را پیدا کردند

به گزارش سرطان نیوز، با وجود تلاشهایی که تاکنون برای کشف منشأ همهگیری طاعون سیاه انجام شده بود، کمبود اطلاعات از دستیابی به یک پاسخ مشخص جلوگیری میکرد. اخیرا گروهی از پژوهشگران بینالمللی گرد هم آمدند و صحبتهای جدیدی را مطرح کرده اند.
در اواخر دهه ۱۳۳۰ میلادی آمار مرگ و میر در دو قبرستان در نزدیکی دریاچه ایسیککول در شمال قرقیزستان امروزی به شکل ناگهانی افزایش یافته بود.
از میان ۴۶۷ سنگ قبر مربوط به بازه زمانی سالهای ۱۲۴۸ تا ۱۳۴۵، افزایش قابل توجهی در نرخ مرگ و میر در سالهای ۱۳۳۸ تا ۱۳۳۹ دیده میشود و ۱۱۸ سنگ قبر مربوط به این یک سال بوده است. روی برخی از این سنگها علت مرگ mawtānā ذکر شده که در زبان سریانی به معنای طاعون است.
طالعات بیشتر نشان داد که این دو قبرستان در اواخر دهه ۱۸۸۰ مورد کاوش قرار گرفته و حدود ۳۰ اسکلت از مقبرهها خارج شده است. محققان با بررسی یادداشتهای مربوط به این کاوشها توانستند باقیمانده برخی از این گورها را پیدا کنند و دریابند که کدام اسکلت متعلق به کدام قبر بوده است.
این تحقیقات سپس به متخصصان DNA از دانشگاه توبینگن آلمان سپرده شد. آنها مواد ژنتیکی دندانهای هفت نفر از افراد دفنشده در این قبرستان را به دست آوردند و متوجه شدند که DNA سه نفر به باکتری یرسینیا پستیس (Yersinia pestis)، عامل طاعون خیارکی آلوده بوده است.
بررسیهای بعدی ژنوم این باکتری نشان داد که یرسینیا پستیس جد مستقیم گونهای است که هشت سال بعد طاعون سیاه را در اروپا به وجود آورد. نزدیکترین نمونه زنده به این باکتری در جوندگان همان منطقه یافت میشود. اگرچه هنوز هم نمونههایی از ابتلا به طاعون خیارکی وجود دارد، ولی بهداشت بهتر و ارتباط کمتر با موشها باعث شده همهگیریهای بیشتری در این زمینه نداشته باشیم.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟