- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
تفاوت ویروس کرونا و آبله میمون در چیست؟

به گزارش سرطان نیوز، بیماری آبله میمون که به تازگی در کانون توجهات در دنیا قرار گرفته، از چند مورد ابتلا در خارج از مناطق بومی این ویروس، به بیش از ۱۶۰۰ مورد ابتلا تنها ظرف چند هفته رسید. بخاطر نگرانیهایی که در دوران کرونا به وجود آمده بود، جای تعجب نیست که مردم تصور کنند که آیا احتمال دارد این بیماری نیز به یک همه گیری تبدیل شود یا خیر.
آبله میمون بر خلاف نامش، بیشتر در میان جوندگان و سنجابها در آفریقای مرکزی و غربی یافت میشود. با این حال، در میان مردم پرسشهایی از این دست که آیا این ویروس در حال گسترش در میان مناطقی است که چراگاه طبیعی حیوانات است، به وجود آمده است و این پرسش نیز وجود دارد که آیا این ویروس به هنگام انتقال از یک انسان به انسان دیگر، دچار جهش میشود تا به شکلی کارآمدتر عمل کند؟
البته باید بگوییم ما همگی تقریبا امروزه با سویههای کرونا آشنایی داریم: آلفا، بتا، گاما، دلتا، اُمیکرون.
تفاوت کلیدی که میان آبله میمون و کرونا وجود دارد، این است که ویروس «آبله میمون» یک «دی انای ویروس» است؛ حال آنکه ویروس کرونا یک «آر انای ویروس» میباشد. به طور خلاصه بایستی گفت «آر انای ویروس ها» در قیاس با «دی انای ویروس ها» به هنگام تکثیر اشتباهات بیشتری در کد ژنتیکی خود مرتکب میشوند. این اشتباهات بیشتر به معنای «جهش بیشتر» است و در نتیجه، احتمال بیشتری وجود دارد که نسخه جدیدی از ویروس رخ دهد که به نسبت نسخه قدیمی تر، طبق مفهوم داروینی، با محیط جدید سازگارتر باشد.
اما «دی انای ویروس»ها به مانند آبله میمون، پایدارتر هستند. آنها قادر به «نمونه خوانی» ژنوم خود هستند؛ بنابراین به ندرت اشتباهات (یعنی همان سویههایی که به سبب اشتباه خوانشی رخ میدهد) مشاهده میشود. البته این، بدان معنا نیست که «دی انای ویروس ها» به کلی نمیتوانند تغییر کنند؛ اما باید گفت احتمال تغییر در انها کمتر از «آر انای ویروس» هاست.
بایستی گفت «پاکس ویروسها (Poxviruses) که قابلیت مبتلا کردن انسان را دارند، شامل «آبله» (که اکنون به لطف واکسنها منقرض شده است)، «آبله گاوی»، «مولوسکوم عفونی» (molluscum contagiosum) و «آبله میمون» میشود؛ اما شامل آبله مرغان که نه از پاکس ویروسهاست و نه در مرغ یافت میشود را شامل نمیگردد.
منبع: پایگاه The Conversation
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟