نتایج یک مطالعه در مورد ارتباط بین سندرم پای بی‌قرار و پارکینسون

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز،  یک مطالعه جدید در کره جنوبی نشان داده است که افراد مبتلا به سندرم پای بی‌قرار (RLS) در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به بیماری پارکینسون هستند.

این مطالعه نشان داد که افراد مبتلا به RLS بیشتر از افراد بدون این بیماری در معرض ابتلا به بیماری پارکینسون، با میزان بروز ۱.۶٪ در مقایسه با ۱.۰٪ در گروه کنترل، و بازه زمانی کوتاه‌تری برای تشخیص بیماری، بیش از ۱۵ سال، هستند.

RLS باعث ایجاد احساس ناخوشایندی در پا‌ها می‌شود که با حرکت بهبود می‌یابد و با استراحت بدتر می‌شود. بیماری پارکینسون با سطح پایین دوپامین در مغز مرتبط است و آگونیست‌های دوپامین یک درمان اصلی برای بهبود کنترل حرکتی هستند. مطالعات قبلی این سوال را مطرح کرده‌اند که آیا RLS ناشی از همان مکانیسم‌های دوپامینرژیک مرتبط با بیماری پارکینسون است یا خیر.

محققان داده‌های برنامه ملی بیمه سلامت کره (NHI) را از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۹ تجزیه و تحلیل کردند که شامل تقریباً ۱۰۰۰۰ بیمار مبتلا به سندرم پای بی‌قرار (RLS) و تعداد مشابهی از افراد سالم گروه کنترل بود. میانگین سنی ۵۰ سال بود و ۶۲.۸٪ از شرکت‌کنندگان زن بودند. محققان شرکت‌کنندگان را به مدت ۱۷ سال پیگیری کردند.

نتایج نشان داد که میزان کلی ابتلا به بیماری پارکینسون در بین مبتلایان به RLS، ۱.۶٪ بود که ۶۰٪ بیشتر از گروه کنترل است. این مطالعه همچنین نشان داد بیمارانی که درمان‌های مبتنی بر دوپامین، همان دارو‌هایی که برای درمان پارکینسون استفاده می‌شوند، دریافت کردند، میزان ابتلا به بیماری پارکینسون در آنها به ۰.۵٪ کاهش یافت، در حالی که این میزان در بین افرادی که درمان دریافت نکردند، ۲.۱٪ بود.

بیشتر بخوانید

•  ارتباط سندرم متابولیک با بیماری پارکینسون

محققان نتیجه می‌گیرند که افراد مبتلا به RLS در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به بیماری پارکینسون هستند و این خطر در افرادی که درمان‌های مبتنی بر دوپامین دریافت نکردند و علائم پارکینسون در آنها زودتر بروز کرد، به طور قابل توجهی افزایش یافته است.

اگرچه نتایج ثابت نمی‌کند که درمان مبتنی بر دوپامین برای سندرم پا‌های بی‌قرار از بیماری پارکینسون جلوگیری می‌کند، اما نشان‌دهنده ارتباط قوی بین این دو بیماری است و راه را برای تحقیقات آینده در مورد استفاده بالقوه از این درمان‌ها برای پیشگیری از بیماری‌های عصبی هموار می‌کند.