- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
روند پیشروی پارکینسون چگونه کند میشود؟

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، به نقل از هلث دی نیوز، محققان گزارش دادند که مبتلایان به پارکینسون که با پیادهروی، انجام کارهای خانه و شرکت در فعالیتهای تفریحی فعال بودند، تغییرات مغزی کندتری را در نواحی مرتبط با حافظه، خلق و خو و توجه تجربه کردند.
نتایج نشان میدهد که آنها همچنین در آزمایشهای حافظه و تفکر، به ویژه در مورد حافظه کلامی و توجه، عملکرد بهتری داشتند.
دکتر «پابلو میر»، محقق ارشد از دانشگاه سویل در اسپانیا، در یک بیانیه خبری گفت: «ورزش نه تنها ممکن است به بهبود علائم روزمره کمک کند بلکه میتواند بر نحوه پیشرفت بیماری پارکینسون، به ویژه در بخشهایی از مغز که از عملکردهای شناختی کلیدی در بیماری پارکینسون پشتیبانی میکنند، نیز تأثیر بگذارد.»
برای این مطالعه، محققان ۱۲۰ نفر را که در مراحل اولیه پارکینسون بودند با میانگین سنی ۶۱ سال پیگیری کردند. شرکتکنندگان تا چهار سال تحت نظر بودند.
بیشتر بخوانید
هر سال، آنها پرسشنامههایی را در مورد فعالیت بدنی معمول خود تکمیل میکردند. بر اساس پاسخهای آنها، محققان آنها را به دو گروه تقسیم کردند: فعالیت کم و فعالیت زیاد.
تیم تحقیق از اسکنهای MRI برای ردیابی تغییرات در ساختار مغز استفاده کرد و هر بیمار حداقل دو اسکن دریافت کرد.
نتایج نشان میدهد افرادی که از نظر فیزیکی فعالتر بودند، اندازههای بزرگتری را در قشر گیجگاهی و آهیانه، هیپوکامپ و آمیگدال- مناطق مغزی مرتبط با حافظه، توجه و خلق و خو- داشتند.
محققان تخمین میزنند که این تغییرات مغزی تا ۳۷٪ در نمرات بهتر شرکتکنندگان فعال در آزمونهای حافظه و ۲۰٪ در نمرات بهتر آنها در وظایف توجه نقش داشتند.
میر گفت: «اگرچه مطالعات بیشتری مورد نیاز است، اما این نتایج نشان میدهد که فعالیت بدنی منظم میتواند راهی آسان و کمهزینه برای حمایت از سلامت مغز در بیماری پارکینسون باشد.»
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟