تأثیر آب‌درمانی بر بیماران مبتلا به ام اس

به گفته غیور، اسکلروز چندگانه یا به تعبیر دیگر، ام اس یک بیماری مزمن، التهابی و پیش‌رونده سیستم عصبی مرکزی است که معمولاً در افراد بین ۲۰ تا ۴۰ سال مشاهده می‌شود. اگرچه روشن است که تعامل ژن- محیط در پاتوفیزیولوژی این بیماری با واسطه ایمنی نقش دارد، اما علت دقیق ام اس هنوز نامشخص است. کند شدن و انسداد سیگنال‌های عصبی به دلیل دمیلین شدن در آکسون‌های نورون‌ها می‌تواند منجر به مشکلات بینایی، خستگی، درد، گزگز و اختلال در حرکت و تعادل شود. مطالعات قبلی نشان داده‌اند که تمرین ورزشی می‌تواند از سرعت پیشرفت ام اس بکاهد.

بیشتر بخوانید

• کند شدن بیماری ام‌اس با سلول های بنیادی

این پژوهشگر حوزه رفتار حرکتی در توضیح تمرینات ورزشی اثربخش بر بیماران مبتلا به ام اس افزود: انجام تمرینات ورزشی در آب باعث می‌شود بدن بیمار از ویژگی‌های آب مانند فشار هیدرواستاتیک، شناوری، ویسکوزیته، چگالی و دما بهره‌مند شود. همچنین آب می‌تواند تا حدی از افزایش دمای بدن در طول ورزش، که یکی از چالش‌های عمده بیماران ام اس است، جلوگیری کند و تحمل و کارایی آن‌ها را افزایش دهد.

استادیار دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، درباره مقاله‌ای که به تازگی نشر یافته است، خاطرنشان کرد: این بررسی نشان می‌دهد سه تا هشت هفته آب‌درمانی می‌تواند اثرات مفیدی بر کاهش خستگی (روانی، فیزیکی و شناختی)، تعادل و عملکرد حرکتی در بیماران مبتلا به ام اس داشته باشد. این اثرات ممکن است از افزایش آمادگی قلبی تنفسی و افزایش نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF) یا غذای مغز ناشی شود. همچنین اثرات مثبت آب‌درمانی بر درد، اسپاستیسیته و قدرت عضلانی بیمار ام. اس ممکن است در بهبود تعادل نقش داشته باشد. علاوه بر این، مقاومت و ویسکوزیته آب، عامل مهمی در تقویت عضلات اندام تحتانی است. نتیجه این که آب‌درمانی می‌تواند یک استراتژی مؤثر و متداوم در کاردرمانی برای بیماران مبتلا به ام اس به شمار آید.

این مقاله با همکاری پژوهشگرانی از دانشگاه تهران، دانشگاه علوم پزشکی تهران، دانشگاه علوم پزشکی ایران و دانشگاه اسکس انگلستان تألیف شده و از طریق این پیوند دست‌یافتنی است.