- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
نشانه ژنتیکی پیری با ریسک ابتلا به کووید ۱۹ کُشنده مرتبط است

به گزارش سرطان نیوز به نقل از هلث دی نیوز، به گفته محققان، تلومرهای کوتاهتر با افزایش احتمال مرگ ناشی از کووید ۱۹، به ویژه در زنان مسنتر، مرتبط است.
تلومرها کلاهکهای محافظ انتهای کروموزومها (DNA) هستند که با افزایش سن کوتاه میشوند. تحقیقات قبلی تلومرهای کوتاهتر را با تعدادی از بیماریهای مرتبط با افزایش سن، از جمله سرطان و آرتروز و خطر بالاتر ابتلاء به عفونت مرتبط دانستهاند.
«آنا ویرسدا بردیکس»، سرپرست تیم تحقیق از مؤسسه سلامت کارلوس در مادرید اسپانیا، گفت: «یافتههای ما طول تلومر را در مرگومیر ناشی از کووید ۱۹ دخیل میداند و پتانسیل آن را بهعنوان پیشبینیکننده مرگ و عوارض شدید، بهویژه در زنان مسنتر نشان میدهد.»
محققان بررسی کردند که چگونه طول تلومر بر شدت کووید ۱۹ تأثیر میگذارد. این مطالعه شامل بیش از ۶۰۰ بزرگسال بستری در بیمارستان به خاطر ابتلاء به کووید در طول موج اول پاندمی، بود. طول تلومر در نمونههای خون بیماران گرفته شده در طی ۲۰ روز پس از تشخیص کووید یا بستری شدن در بیمارستان اندازهگیری شد.
میانگین سنی ۵۳۳ بیمار زندهمانده ۶۷ سال بود، در حالیکه میانگین سنی ۷۵ بیمار فوت شده بر اثر کووید ۷۸ سال بود.
در میان همه بیماران، تلومرهای کوتاهتر به طور قابلتوجهی با خطر مرگ ناشی از کووید ۱۹ در ۳۰ و ۹۰ روز پس از ترخیص از بیمارستان مرتبط بود.
بررسیهای بیشتر بر اساس سن و جنسیت نشان داد که تلومرهای بلندتر با ۷۰ درصد خطر کمتر مرگ ناشی از کووید در همه زنان در ۳۰ روزگی و ۷۶ درصد کاهش خطر مرگ ناشی از این بیماری در ۹۰ روز مرتبط است.
در زنان ۶۵ سال و بالاتر، تلومرهای بلندتر با ۷۸ درصد کاهش خطر مرگ ناشی از کووید ۱۹ در ۳۰ روزگی و ۸۱ درصد کاهش خطر در ۹۰ روز مرتبط بود.
بر اساس این مطالعه، هیچ تفاوت قابل توجهی در طول تلومر بین مردانی که از کووید ۱۹ جان سالم به در بردند و افرادی که بر اثر این بیماری جان خود را از دست دادند، وجود نداشت.
محققان خاطرنشان کردند که این مطالعه مشاهدهای بود و علت و معلولی را اثبات نمیکند.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟