- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
بازسازی اندامهای حیاتی بدن با کمک چسب سلولی

محققان دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو از یک نوآوری جذاب خبر دادهاند که «چسب سلولی» نام گرفته است. آنها ادعا کردهاند که با کمک این نوآوری، در آینده دستاوردها و امکانات پزشکی قابل توجهی مانند ساختن اندام در آزمایشگاه برای پیوند و بازسازی اعصاب آسیب دیده فراهم خواهد شد.
اساساً، این گروه مجموعهای از مولکولهای مصنوعی را مهندسی کرده که میتوان آنها را دستکاری کرد تا سلولهای درون بدن انسان را به یکدیگر متصل کرده تا با یکدیگر پیوند برقرار کنند. ترکیب این مولکولها همان «چسب سلولی» است و مانند مولکولهای چسبندهای عمل میکنند که بهطور طبیعی در سلولها و اطراف آن پیدا میشوند و بی اختیار نحوه ساختار و اتصال بافتها، اعصاب و اندامهای ما به یکدیگر را کنترل میکنند.
این چسب ریه، کبد و اندامهای حیاتی را بازسازی میکند!
آدام استیونز، محقق مؤسسه طراحی سلولی UCSF و نویسنده این مقاله جدید در بیانیهای گفت: خواص یک بافت، مانند پوست شما، تا حد زیادی با نحوه سازماندهی سلولهای مختلف آن تعیین میشود. ما در حال ابداع راههایی برای کنترل سازماندهی سلولها هستیم که برای سنتز کردن بافتهایی با خواص موردنظرمان، بسیار مهم است.
بیشتر بخوانید
آلودگی هوا؛ علت ۱۲ درصد مرگهای ناشی از بیماریهای قلبی - عروقی
در نهایت، پزشکان میتوانند از این ماده چسبنده به عنوان مکانیزمی مناسب برای ترمیم زخمهای بیماران، رشد مجدد اعصاب تخریب شده و بهطور بالقوه حتی برای بازسازی ریهها، کبد و سایر اندامهای حیاتی بیمار کار کنند.
طبیعتاً این امر کمک زیادی به بیماران نیازمند به اهدای عضو خواهد کرد، آن هم در زمانی که اکثر کشورهای جهان با مشکل کاهش سریع اعضای اهدایی مواجه هستند. طبق گزارش اداره منابع و خدمات بهداشتی، روزانه ۱۷ نفر در آمریکا در حالی که در لیست انتظار پیوند عضو هستند جان خود را از دست میدهند و هر ۱۰ دقیقه نام یک نفر دیگر به این لیست اضافه میشود.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟