- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
ارتباط طول عمر بیشتر با فعالیت روزانه

به گزارش سرطان نیوز، اختصاص زمان برای ورزش کردن به همراه کار، زمان گذاری برای خانواده و سایر تعهدات زندگی میتواند دشوار باشد، اما میتوان با برنامه ریزی فشرده به این زمان دست یافت.
یک مطالعه جدید با برجسته کردن تأثیرات یک دقیقهای فعالیت شدید، که با عمر طولانیتر هزاران نفر از افراد مرتبط بود، به این مهم تأکید میکند.
مطالعهای دیگر نشان میدهد چگونه تمرینات دمبل سه ثانیهای میتواند قدرت را افزایش دهد.
در مجموع ما شاهد تاکید روزافزون بر مزایای تمرینات کوتاه برای افراد یا بازه زمانی محدود هستیم.
به تازگی، یک مطالعه جدید منتشر شده که توسط دانشمندان دانشگاه سیدنی انجام شده است و بر آنچه که آنها فعالیت بدنی سنگین و متناوب سبک زندگی یعنی ویلپا (VILPA) مینامند، متمرکز شده است.
در واقع منظور دورههای کوتاه فعالیت سنگین که یک یا دو دقیقه طول میکشد، مانند دویدن برای رسیدن به اتوبوس، پیادهروی با قدرت تا اداره پست یا زمان گذاری برای بازی با بچهها است.
برای کشف مزایای سلامتی VILPA، دانشمندان از دادههای ردیاب ۲۵۰۰۰ نفر داوطلب که در اوقات فراغت خود هیچ ورزشی نمیکنند، استفاده کردند.
بیشتر بخوانید
این بدان معنی است که هر گونه فعالیت بدنی انجام شده توسط افراد میتواند به عنوان اتفاقی طبقه بندی شود و در طول زندگی معمولی روزمره آنها رخ دهد.
حدود ۸۹ درصد از گروهها نوعی VILPA را انجام دادند و حدود ۹۳ درصد از آن مسابقات تا یک دقیقه طول کشید.
این تمرینات به طور متوسط هشت بار در روز اتفاق میافتاد که در مجموع حدود شش دقیقه فعالیت با شدت بالا بود.
دانشمندان با استفاده از دادههای سلامتی طی یک دوره پیگیری هفت ساله، توانستند رابطه بین VILPA و خطر مرگ زودرس را با علتهای سرطان، بیماریهای قلبی عروقی کشف کنند.
از ۸۵۲ مرگ ثبتشده در طول پیگیری، دانشمندان دریافتند که فقط سه بار پرداختن به VILPA در هر روز با کاهش ۳۸ درصدی مرگ و میر ناشی از سرطان و با کاهش ۴۸ درصدی خطر مرگ و میر ناشی از بیماریهای قلبی عروقی همراه است.
انجام ۱۱ دوره ویلپا در روز با کاهش ۶۵ درصدی خطر مرگ قلبی عروقی و ۴۹ درصدی کاهش خطر مرتبط با سرطان در مقایسه با عدم وجود ویلپا همراه بود.
دانشمندان همچنین اثرات VILPA را با ۶۲۰۰۰ نفر که به طور منظم ورزش میکردند مقایسه کردند و دریافتند که نتایج مشابه است.
امانوئل استاماتاکیس سرپرست تیم تحقیقاتی گوید: مطالعه ما نشان میدهد که مزایای مشابه تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) را میتوان از طریق افزایش شدت فعالیتهای اتفاقی که به عنوان بخشی از زندگی روزمره انجام میشود، به دست آورد.هرچه فعالیتهای به این شکل بیشتر باشد، بهتر است.
بسیاری از فعالیتهای روزانه که ضربان قلب شما را برای یک دقیقه یا بیشتر افزایش میدهد، شما را به این هدف میرساند.
تحقیق ذکر شده در مجله Nature Medicine منتشر شده است.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟