- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
حادترین چالش های پرستاری در کشور/ از مهاجرت تا اضافه کار اجباری

به گزارش سرطان نیوز، جامعه پرستاری کشور همواره در صف مقدم مراقب از بیماران قرار دارد و در تمامی عرصههای سلامت، حضور مؤثر دارند. در مقابل، معتقدند که جایگاه پرستاری آن طور که باید و شاید، مورد توجه متولیان نظام سلامت کشور قرار ندارد. بر همین اساس، شاهد کم رنگ شدن انگیزههای خدمت در حرفه پرستاری هستیم.
تبعات بی انگیزگی پرستاران، باعث شده تا شاهد ترک کار، مهاجرت و تغییر شغل در حرفه پرستاری باشیم.
بیشتر بخوانید:
فاطمه گودرزی مترون بیمارستان لقمان حکیم گفت: پرستاران در همه مقاطع زمانی در حال مجاهدت هستند اما در برخی مقاطع همچون دوران کرونا، این مجاهدتها بروز و ظهور بیشتری مییابد.
وی ادامه داد: در چند سال اخیر کشور با مشکل کمبود پرستاران مواجه شد و بر این اساس، اقدامات تشویقی برای جذب پرستاران دیگر کشورها در نظر گرفته شد که همین مساله، در کنار مشکلات و خواستههای این قشر متخصص سبب شد تا مسیری برای خروج پرستاران کشور گشوده شود. البته مهاجرت پرستاران موضوعی است که در چند ماه اخیر مسئولان بارها به آن اشاره و برآورد کردهاند و این موضوع به نوبه خود جامعه را در آینده دچار چالش میکند.
شیرین اسماعیلی مترون بیمارستان مسیح دانشوری با اشاره به حفظ نیروی پرستاری در بیمارستانها گفت: ما باید تلاش خودمان را بکنیم تا نیروی پرستاری را با در نظر گرفتن کرامت پرستاری و حل مشکلات و مطالبات آنان حفظ بکنیم. با توجه به اینکه ضریب نیروی پرستاری ما در حال افت است و سازمانهای برنامه ریزی نسبت به این موضوع بسیار بی توجه هستند؛ نیاز است تدابیری برای این موضوع اندیشیده شود.
وی ادامه داد: از جمله این تدابیر میتواند، حل مشکل مسکن پرستاران، افزایش اضافه کاری پرستار، برقراری فوق العاده خاص، بازنشستگی پیش از موعد در نظر گرفتن امکانات درمانی و…، باشد. همچنین باید توجه داشته باشیم تکریم زبانی پرستاران فایده ندارد و مسئولان باید در بعد عملی از پرستاران تکریم کنند.
منصوره خاوری مترون بیمارستان مهدیه درباره تعرفه گذاری بیان کرد: حدود ۱۴ سال برای اجرای تعرفهگذاری خدمات پرستاری صبر کردیم و این مسئله در بیمارستان ما مطرح است که تعرفه به پرستاران بخش زایمان تعلق نمیگیرد و این موضوع به نوبه خود باعث آزرده شدن پرستاران شده است و خیلی از پرستاران درخواست انتقال به بخشهای دیگر را دارند.
مهدی امیری مدیر بیمارستان طالقانی افزود: ما با کمبود شدید پرستار در بیمارستان مواجه هستیم به طوری که در بیمارستان ۴۷۰ تخت وجود دارد و ما حدود ۲۸۰ کارشناس پرستاری برای ارائه خدمت داریم که این تعداد پرستاران به شدت کم میباشد و از طرفی دیگر ورودی بیمارستانها اکثراً پرستاران طرحی میباشند.
وی ادامه داد: کمبود پرستار باعث اضافه کاری اجباری برای کادر درمان میشود که این موضوع به نوبه خود آسیب جسمی و روحی فراوانی برای پرستاران دارد.
مریم بازگیریان مدیر بیمارستان شهدای تجریش، به مسائل آموزش پرستاران فارغ التحصیل اشاره کرد و گفت: با توجه به اهمیت رشته پرستاری، متأسفانه شاهد این هستیم که به فارغ التحصیلان پرستاری آموزش اخلاق حرفهای پرستاری آنطور که باید ارائه نمیشود و شایسته است این موضوع پیگیری شود که علاوه بر کسب مهارت و تخصص توسط پرستاران به مهارت اخلاق حرفهای نیز توجه شود.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟