- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
نشانه های بیماری های انگلی در کودکان را بشناسید

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، امیرحسین حسینی، با اشاره به اینکه بیماریهای انگلی از جمله مشکلات نسبتاً شایعتر در کودکان است، گفت: این بیماری نشانههایی را به دنبال دارد و در مواردی هم میتواند بدونعلامت باشد.
وی افزود: یکی از مهمترین نشانه ابتلاء به بیماریهای انگلی، عدم یا کاهش وزنگیری در کودکان مبتلا است.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ادامه داد: دردهای مبهم شکمی از دیگر نشانههای ابتلاء به انگل در کودکان است. گاهی دندان قروچه هم میتواند از علامتهای ابتلای کودک به بیماریهای انگلی باشد اما مشخصاً هر دندان قروچهای دلیلی برای بیماری انگلی نیست.
حسینی به دیگر نشانههای ابتلاء به بیماریهای انگلی در کودکان اشاره کرد و گفت: بوی بد دهان، خارش مقعد یا حتی مشاهده انگل در مدفوع به صورت تخمکهای انگلی، کرمهایی در اندازههای یک تا دو سانتیمتری، کیسهای و یا حتی کرمهای بزرگتر، از جمله نشانههای واضح ابتلاء به بیماری انگلی است.
وی تاکید کرد: نشانههای ابتلاء به انگل در کودکان بسیار متنوع است، حتی مشکلات تنفسی هم میتواند علامت بیماری انگلی باشد.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، با بیان اینکه برای تشخیص بیماریهای انگلی حتماً باید به پزشک متخصص مراجعه کرد، افزود: آزمایش مدفوع در آزمایشگاهی که در این زمینه دقت کافی را دارد، مطمئنترین روش برای تشخیص این بیماری است.
وی توضیح داد: در برخی موارد لازم است از چسبهایی با نام اسکاچ تست برای شناسایی انگل استفاده شود. در این روش این چسبها در نواحی مقعد چسبانده میشوند، سپس این چسبها را به آزمایشگاه منتقل کرده و مشخص میشود که انگل و یا تخمهای به آن متصل شده است یا خیر.
حسینی با اشاره به اینکه گاهی دربرخی موارد برای شناسایی انگلها میتوان از تستهای خونی استفاده کرد ادامه داد: این روش نیز در شناسایی و تشخیص انگل اثربخش است.
این فوق تخصص گوارش، کبد و اندوسکوپی کودکان و نوجوانان اضافه کرد: برحسب نوع انگلی که تشخیص داده میشود، درمانهای لازم باید انجام و پیگیری شود.
حسینی هشدار داد: اگر فردی در خانواده به انگل مبتلا باشد، باید تمام اعضای خانواده تحت نظر پزشک متخصص درمان شوند.
وی با بیان اینکه درمان بیماریهای انگلی متفاوت است خاطرنشان کرد: در درمان بیماریهای انگلی با روش دارو درمانی معمولاً دارو در چند مرحله استفاده میشود ولی این موضوع باید حتماً با نظارت پزشک انجام شود، در برخی مواردی بعضی افراد نیز منع مصرف دارو دارند.
حسینی درباره سن ابتلاء به بیماریهای انگلی نیز گفت: انگل میتواند در هر سنی فرد را به این بیماری مبتلا کند، اما انگل در کودکان این بیماری شابعتر و با مشکلاتی مثل سوءجذب یا اختلال در رشد همراه باشد و در سنین بالاتر نیز برای خود و فرد و اطرافیان او مشکلاتی را به دنبال خواهد داشت.
وی ادامه داد: به طور مثال افراد یکه در تهیه غذا نقش دارند اگر که عامل بیماری انگلی داشته باشند میتوانند افراد بسیار زیادی را در جامعه به این بیماری آلوده کنند.
عضو هئیت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، با اشاره به اینکه مهمترین راه انتقال انگل از طریق دهان است، اضافه کرد: رعایت بهداشت دستها و شستو شوی مکرر دستها خصوصاً در افرادی که از کودکان مراقبت میکنند اهمیت ویژهای دارد.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟