- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
بستههای سلامت روان؛ راهحلی بلاتکلیف برای بحرانی جدی

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، رضا پورحسین، رئیس دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، با اشاره به تأخیر در اجرای بستههای سلامت روان، از بیتوجهی به یک فرصت کلیدی در ارتقای سلامت روان جامعه ابراز نگرانی کرد. وی در گفتوگو با خبرنگار مهر گفت: بستههای سلامت روان با هدف بهبود وضعیت روانی جامعه و کاهش آسیبهای اجتماعی طراحی شدهاند، اما با وجود گذشت بیش از یک سال از تصویب آنها، هنوز وارد فاز اجرایی نشدهاند.
پورحسین با بیان اینکه دستور ابلاغ این بستهها صادر شده، اما اجراییسازی با تأخیر مواجه است، افزود: این بستهها بر پایه فرهنگ بومی ایران تدوین شدهاند و قرار بود نقشی مهم در کاهش فشار روانی و بهبود کیفیت زندگی شهروندان ایفا کنند.
او یکی از دلایل تعویق در اجرا را لزوم بازنگری در جزئیات و اصلاح برخی محتوای بستهها دانست و تأکید کرد: حتی اگر برخی اشکالات در ساختار آنها وجود داشته باشد، باید بهجای متوقفماندن، فرآیند اصلاح و اجراییسازی آنها تسریع شود تا این طرح به بایگانی سپرده نشود.
هشدار درباره وضعیت سلامت روان دانشجویان
رئیس دانشکده روانشناسی دانشگاه تهران، وضعیت سلامت روان دانشجویان را نگرانکننده توصیف کرد و گفت: شرایط عمومی جامعه بیتردید بر روح و روان دانشجویان تأثیر مستقیم دارد. در سالهای اخیر، افزایش اختلالات روانی در این گروه سنی، بهویژه پس از کرونا، به یکی از نگرانیهای جدی کارشناسان تبدیل شده است.
پورحسین افزود: سلامت روان دانشجویان باید در اولویت برنامههای پیشگیرانه قرار گیرد و این مهم، نیازمند همکاری گسترده میان دانشگاهها، نهادهای دولتی و سازمانهای تخصصی است. پیشگیری از مشکلات روانی نباید صرفاً در چارچوب دانشگاه محدود شود، بلکه باید ریشهیابی و مدیریت این بحران از بسترهای اجتماعی و خانوادگی آغاز شود.
نقش نظام روانشناسی در مقابله با بحرانهای روانی
پورحسین با اشاره به دیدار اخیر خود با معاون بهداشت وزارت بهداشت، بر نقش کلیدی روانشناسان و نظام روانشناسی در کاهش بحرانهای روانی از جمله افکار خودکشی تأکید کرد و گفت: انتظار میرود این نهادها نقشی پررنگتر در مدیریت وضعیت روانی جامعه ایفا کنند، اما تاکنون اطلاعات دقیقی از میزان اثربخشی و عملکرد آنها منتشر نشده است.
او خواستار شفافسازی فعالیتهای روانشناسان در حوزه مداخلات اجتماعی و بهداشت روان شد و تصریح کرد: بدون همکاری نظاممند میان نهادهای علمی، تخصصی و اجرایی، امکان کنترل روند افزایشی آسیبهای روانی وجود نخواهد داشت.
پورحسین در پایان خاطرنشان کرد: بستههای سلامت روان میتوانند نقش نجاتبخش در شرایط کنونی جامعه داشته باشند، اما تنها در صورتی که از حالت نظری و کاغذی خارج شده و با سرعت و اصلاحات لازم به مرحله اجرا برسند. همچنین، توجه به سلامت روان دانشجویان و ایجاد سازوکارهای حمایتی، باید به عنوان یکی از محورهای اصلی سیاستگذاری اجتماعی در کشور در نظر گرفته شود.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟