- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
بیماریام اس ممکن است سالها زودتر از آنچه تصور میشود، شروع شود

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، به نقل از مدیسن نت، «هلن ترملت»، نویسنده ارشد این مطالعه و استاد مغز و اعصاب در دانشگاه بریتیش کلمبیا در ونکوور، خاطرنشان کرد: «تشخیصاماس میتواند دشوار باشد، زیرا بسیاری از علائم اولیه مانند خستگی، سردرد، و مشکلات سلامت روان میتوانند کاملاً عمومی باشند و به راحتی با سایر بیماریها اشتباه گرفته شوند.»
ترملت گفت: «یافتههای ما به طور چشمگیری جدول زمانی شروع این علائم هشدار دهنده اولیه را تغییر میدهد و به طور بالقوه فرصتهایی را برای تشخیص و مداخله زودهنگام فراهم میکند.»اماس یک بیماری خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی بدن دچار اختلال میشود و به غلاف میلین محافظی که اعصاب را در مغز و در امتداد نخاع احاطه کرده است، حمله میکند.
ارتباط بین مغز و بدن مختل میشود و منجر به ناتوانی پیشرونده میشود.
مطالعه جدید نشان میدهداماس ممکن است بیش از یک دهه قبل از تشخیص بالینی شروع شود.
گروه ترملت دادههای بهداشتی بریتیش کلمبیا را برای ۱۲۰۰۰ نفر با یا بدوناماس بررسی کردند. سوابق تا ۲۵ سال قبل از تشخیص بیماراماس وجود داشت.
بیشتر بخوانید
این مدت زمان بسیار طولانیتر از ۵ تا ۱۰ سالی است که در مطالعات قبلی برای بررسی شروع بیماری در نظر گرفته شده بود.
یافتههای اصلی:
• ۱۵ سال قبل از شروع علائم کلاسیکاماس، افزایش قابل توجهی در مراجعه بیماران به پزشک عمومی یا مراجعه به متخصصان برای مواردی مانند خستگی، درد و سرگیجه و همچنین مشکلات سلامت روان مانند اضطراب و افسردگی وجود داشت.
• ۱۲ سال قبل از شروع علائم، مراجعه به روانپزشکان شروع به افزایش کرد.
• ۸ تا ۹ سال قبل، مراجعه به متخصصان مغز و اعصاب و متخصصان چشم افزایش یافت، که شاید به مسائلی مانند تاری دید یا درد چشم مرتبط باشد.
• ۳ تا ۵ سال قبل، محققان افزایش مراجعه به بخشهای اورژانس یا مراکز رادیولوژی را مشاهده کردند.
• یک سال قبل، مراجعه برای طیف وسیعی از انواع مختلف پزشکان، مانند متخصصان مغز و اعصاب، رادیولوژیستها و پزشکان اورژانس به اوج خود رسید.
دکتر «مارتا رویز-آلگوئرو»، نویسندهی اول این مطالعه و دانشجوی فوق دکترا در دانشگاه بریتیش کلمبیا، گفت: «این الگوها نشان میدهند که بیماریاماس یک مرحلهی پیشدرآمد طولانی و پیچیده دارد؛ مرحلهای که در آن چیزی در زیر سطح در حال رخ دادن است، اما هنوز خود را به عنواناماس بروز نداده است.»
او در یک بیانیه خبری افزود: «ما تازه شروع به درک این علائم هشدار دهنده اولیه کردهایم و به نظر میرسد مشکلات مرتبط با سلامت روان از اولین شاخصها باشند.»
محققان تأکید کردند که مشکلات اولیهای که بیماران مبتلا بهاماس را به سمت مراجعه به پزشک سوق میدهد، میتواند ناشی از بیماریهای بیشماری باشد. صرفاً تجربه این بیماریها به این معنی نیست که فرد بهاماس مبتلا خواهد شد.
با این وجود، ترملت در بیانیه خبری دانشگاه گفت: «با شناسایی این نشانههای اولیه، ممکن است در نهایت بتوانیم زودتر مداخله کنیم- چه از طریق نظارت، پشتیبانی یا استراتژیهای پیشگیرانه. این امر راههای جدیدی را برای تحقیق در مورد نشانگرهای زیستی اولیه، عوامل سبک زندگی و سایر محرکهای بالقوه که ممکن است در این مرحله از بیماری که قبلاً نادیده گرفته شده بود، نقش داشته باشند، باز میکند.»
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟