- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
نانوآبژلها، ابزاری نو برای بهبود سریع زخمهای پوستی

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، زخمهای پوستی نهتنها در زندگی روزمره افراد اختلال ایجاد میکنند؛ بلکه هزینههای بالایی برای سیستمهای درمانی به همراه دارند. تحقیقات نشان دادهاند زخمهایی که در محیط مرطوب ترمیم میشوند، کمتر در معرض عفونت قرار گرفته و سرعت بهبودی در آنها بالاتر است. در نتیجه، تولید زخمپوشهایی که بتوانند محیط مرطوب را در اطراف زخم حفظ کنند، اهمیت زیادی دارد. این نوع زخمپوشها با حفظ رطوبت، به بازسازی بافت پوست و ترمیم سریعتر کمک میکنند. همچنین، توانایی جذب آب و جلوگیری از رشد باکتریها از دیگر ویژگیهای مطلوب این زخمپوشهاست.
یکی از فناوریهای نوظهور در این زمینه، استفاده از آبژلهاست. آبژلها ساختاری سهبعدی دارند که میتوانند حجم زیادی از آب و مایعات زیستی را جذب و نگهداری کنند. این ویژگی باعث میشود که زخمپوشهای مبتنی بر آبژل نسبت به زخمپوشهای سنتی برتری داشته باشند. در سالهای اخیر، پژوهشگران تلاش کردهاند با بهکارگیری نانوذرات در ساختار این آبژلها، توانایی مکانیکی و ویژگیهای ضدباکتری آنها را بهبود بخشند. این نانوآبژلها میتوانند داروهای مورد نیاز برای درمان زخم را بهصورت پایدار و هدفمند آزاد کنند و به همین دلیل در زمینه دارورسانی نیز کاربرد دارند.
در همین راستا، مجید عبدوس، استاد دانشکده شیمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر، به همراه یکی از همکاران دانشگاهی و با همراهی دانشگاه آزاد اسلامی، پژوهشی را درباره استفاده از نانوآبژلها برای بهبود عملکرد زخمپوشها و دارورسانی انجام داده است. این محققان در پژوهش خود تلاش کردهاند تا به بررسی چشماندازها و چالشهای استفاده از نانوآبژلها در فرایند ترمیم زخم بپردازند.
بیشتر بخوانید
روش کار این پژوهش شامل بررسی و تحلیل مطالعات پیشین در زمینه کاربرد نانوآبژلها بوده است. در این مطالعه، محققان به بررسی عملکرد ضدباکتری، توانایی جذب رطوبت و حفظ محیط مرطوب توسط زخمپوشهای نانوآبژلی پرداختند. همچنین، در این تحقیق نمونههای مختلفی از زخمپوشهای تجاری معرفی و ویژگیهای آنها ارزیابی شد.
یافتههای این پژوهش نشان میدهند که نانوآبژلها به دلیل ساختار خاص خود، توانایی حبس و آزادسازی پایدار دارو را دارند. این ویژگی موجب میشود که دارو بهصورت مداوم و کنترلشده به بافت زخم برسد و به فرایند بهبودی سرعت ببخشد.
همچنین، نانوآبژلها میتوانند با جذب ترشحات زخم و ایجاد محیط مرطوب، خطر عفونت را کاهش دهند. این نوع زخمپوشها در مقایسه با نمونههای سنتی، درد کمتری برای بیماران ایجاد کرده و به دلیل خاصیت انعطافپذیری، بهراحتی از روی زخم برداشته میشوند.
نتایج این تحقیق نشان دادند که استفاده از نانوآبژلها نهتنها در بهبود سریعتر زخم مؤثر است، بلکه میتواند به کاهش هزینههای درمانی و بهبود کیفیت زندگی بیماران نیز کمک کند. ویژگیهایی مانند جذب بالای مایعات، جلوگیری از رشد باکتری و تطابق با ساختار طبیعی پوست، از جمله مزایای این زخمپوشهای پیشرفته است.
به گفته محققان، نانوآبژلها با ترکیب نانوذرات آلی و معدنی، علاوه بر بهبود ویژگیهای مکانیکی، میتوانند بهعنوان زخمپوشهای هوشمند عمل کنند. این زخمپوشها نهتنها سرعت بهبود زخم را افزایش میدهند، بلکه با فراهم کردن بستر مناسب برای رشد مویرگها و فولیکولهای مو، به بازسازی بهتر بافت پوست نیز کمک میکنند. بهینهسازی طراحی این زخمپوشها میتواند به رفع مشکلاتی مانند استحکام پایین و شکنندگی آنها منجر شود.
این پژوهش در فصلنامه «پژوهشهای کاربردی در شیمی»، وابسته به دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال منتشر شده است.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟