آیا دیابت باعث پادرد می شود؟

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، به نقل از مدیسن نت، بله، دیابت، به ویژه دیابتی که کنترل نمی‌شود و قند خون خیلی بالا می‌رود، یکی از دلایل اصلی درد و احساس ناراحتی در پا است. درد پای دیابتی ممکن است به صورت درد مبهم در کف پا، ساق پا و ران و یا با احساس سوزن و سوزن شدن در اندام تحتانی ظاهر شود.

این نوع درد اغلب ممکن است خواب شما را در شب مختل کند. برخی از افراد درد شدیدی را تجربه می‌کنند که راه رفتن را دشوار می‌کند که به دلیل تغییر حساسیت عصبی رخ می‌دهد. بنابراین، برای برخی افراد، ملحفه نیز ممکن است باعث تحریکاتی مانند درد شود. با بدتر شدن آسیب عصبی، علائم می‌توانند از پا حرکت و به سایر اندام‌ها برسد.

اغلب درد در پا‌ها ممکن است به دلیل ایجاد زخم یا زخم دیابتی باشد. زخم‌ها به دلیل مکانیسم‌های ضعیف التیام در افراد مبتلا به دیابت ایجاد می‌شوند. قند بالا و سلامت ضعیف عروق خونی در درد پای دیابتی (نوروپاتی) نقش اساسی دارند.

گاهی اوقات ممکن است اعصاب اندام تحتانی در زیر ساختار‌های استخوانی به دام افتاده یا فشرده شوند. به این وضعیت گیر افتادن عصب فمورال گفته می‌شود، سندرم تونل تارسال نیز ممکن است باعث درد پا شود.

آیا درد پای دیابتی برگشت پذیر است؟

نوروپاتی دیابتی (آسیب عصبی) انواع مختلفی دارد. اکثر نوروپاتی‌های دیابتی برگشت ناپذیر هستند، اگرچه می‌توانید آنها را با دارو‌ها کنترل کنید. نوروپاتی‌ها معمولاً بعد از حدود ۵ سال از تشخیص دیابت ظاهر می‌شوند. شما می‌توانید شروع نوروپاتی را با کنترل قند به تاخیر بیندازید و کنترل کنید.

برخی از انواع غیر معمول نوروپاتی‌ها عبارتند از نوروپاتی دیابت ناشی از درمان (TIND) و نوروپاتی دیابتی بی اشتها.

TIND زمانی اتفاق می‌افتد که بیمار سعی می‌کند سطوح بالای قند را در یک بازه زمانی کوتاه کنترل کند و نوروپاتی دیابتی بی اشتها با کاهش اشتها ظاهر می‌شود که باعث کاهش وزن سریع همراه است، که ممکن است خود محدود شونده باشد و در عرض چند ماه بهبود یابد.

اکثر افراد علائم و ناتوانی‌های مداوم مربوط به درد عصبی دارند؛ از این رو، پیشگیری بهترین درمان است.

نکاتی برای مراقبت از پای دیابتی

رعایت بهداشت پا و جلوگیری از آسیب عصبی با استفاده از نکات زیر امکان پذیر است. این موارد توسط انجمن دیابت آمریکا برای همه افراد مبتلا به دیابت توصیه می‌شود:

حفظ مداوم سطح قند خون طبیعی و هموگلوبین گلیکوزیله یا HbA۱c در سطوح توصیه شده کمک زیادی به حفظ سلامت پا دارد.
اگر مشکل پا دارید، فورا به پزشک مراجعه کنید. درمان زودهنگام می‌تواند به جلوگیری از مشکلات بیشتری که ممکن است بعدا رخ دهد کمک کند. به عنوان مثال، اگر عفونت پا را زود درمان کنید، می‌تواند از قطع عضو جلوگیری کند.

متفورمین، دارویی که برای کنترل دیابت استفاده می‌شود به دلیل ایجاد کمبود ویتامین B۱۲ بدنام است. ویتامین B۱۲ و اسید فولیک برای سلامت اعصاب مورد نیاز است. انجام آزمایشات منظم برای کمبود ویتامین B۱۲ و مصرف مکمل‌ها می‌تواند به حفظ سلامت اعصاب و پوشش داخلی رگ‌های خونی کمک کند.

برنامه ریزی معاینات منظم با پزشک خود برای یک معاینه جامع پا که شامل معاینه نبض مچ پا، حس فشار و لامسه ارتعاشی و شاخص بازویی مچ پا (نسبت فشار خون) است. در مچ پا تا بازو) تغییرات اولیه در پا را تشخیص می‌دهد.

خودآزمایی پا و پا هر شب با آینه. باید پینه، میخچه، تاول، نواحی قرمز، سردی پا‌ها و بریدگی‌های کوچک روی کف پا را بررسی کنید. پینه یا تاول ممکن است باعث ایجاد زخم دیابتی شود و باید به سرعت توسط یک متخصص مدیریت شود.

بعد از هر حمام پا را با حوله خشک کنید. مطمئن شوید که هیچ رطوبتی بین انگشت‌های پا گیر نمی‌کند. برای جلوگیری از ترک پا از مرطوب کننده استفاده کنید.

همیشه از کفش‌های راحت در داخل و خارج از خانه استفاده کنید. جوراب‌های خود را هر روز عوض کنید.

از استفاده از کیسه‌های آب گرم برای تحریک پا‌های دردناک خودداری کنید. اگر به دلیل آسیب عصبی پیشرفته بی حسی دارید، استفاده از کیسه‌های آب داغ می‌توانند باعث سوختگی شوند.

ترک سیگار و الکل می‌تواند پیشرفت بیماری عروق محیطی (تنگی عروق خونی) را متوقف کند که به کند کردن پیشرفت نوروپاتی کمک می‌کند.
هنگام ورزش مراقب باشید. برخی از فعالیت‌های بدنی برای افراد مبتلا به نوروپاتی توصیه نمی‌شود. قبل از شروع هر گونه آمادگی رژیم و فعالیت جسمانی جدید با پزشک خود صحبت کنید.

ناخن‌های پا را با دقت کوتاه کنید. مستقیماً ناخن را ببرید و سوهان بزنید. همیشه ناخن فرو رفته را توسط یک متخصص خارج کنید.