کشف جدید دانشمندان: ارتباط خستگی مزمن با بیماری کووید-۱۹

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز،  در مطالعه‌ای که اخیراً توسط دانشمندان انجام شد، این نتیجه به دست آمد که افراد پس از بهبودی از بیماری کرونا، احتمالاً با سندرم خستگی مزمن (آنسفالومیلیت میالژیک) مواجه می‌شوند. بر اساس این تحقیق، افرادی که به کووید-۱۹ مبتلا شده‌اند، هفت و نیم برابر بیشتر از دیگران در معرض خطر ابتلا به این سندرم قرار دارند. این یافته‌ها برای اولین بار ارتباط مستقیم میان کووید-۱۹ و افزایش خطر ابتلا به خستگی مزمن را ثابت کرده است.

سندرم خستگی مزمن یک اختلال پیچیده است که علائم آن شامل خستگی شدید و مداوم، سرگیجه هنگام ایستادن، مشکلات شناختی، اختلال در خواب و درد‌های مفصلی و عضلانی می‌باشد. افرادی که به این سندرم مبتلا می‌شوند، حتی با انجام کار‌های ساده و معمولی نیز دچار خستگی شدید می‌شوند و خوابیدن به مدت طولانی نمی‌تواند آنها را از این خستگی مفرط رهایی دهد. همچنین، علائم دیگری همچون مه مغزی، التهاب قلب و سردرد نیز به این بیماری مرتبط است.

دانشمندان باور دارند که این مشکل به دلیل واکنش بیش از حد سیستم ایمنی بدن به ویروس کرونا به وجود می‌آید. پس از ابتلا به بیماری، سیستم ایمنی بدن همچنان در حالت آماده‌باش باقی می‌ماند و به طور مداوم برای مقابله با هرگونه تهدید جدید از بدن تلاش می‌کند که نتیجه آن بروز این علائم خستگی مزمن است.

از آنجا که بسیاری از افراد در سطح جهانی به بیماری کووید-۱۹ مبتلا شده‌اند، احتمال می‌رود که در حال حاضر میلیون‌ها نفر در سراسر جهان به این سندرم مبتلا شده باشند. این امر یک نگرانی جهانی است که نیازمند توجه جدی به تشخیص و درمان سریع آن است.

متأسفانه هنوز درمان قطعی برای سندرم خستگی مزمن وجود ندارد، اما پزشکان از مجموعه‌ای از دارو‌ها مانند دارو‌های ضد افسردگی، تثبیت‌کننده‌های خلق‌وخو، فیزیوتراپی و گفتاردرمانی برای مدیریت و کنترل علائم این بیماری استفاده می‌کنند. با وجود عدم درمان قطعی، مدیریت صحیح و تشخیص زودهنگام می‌تواند تاثیر قابل توجهی در بهبود کیفیت زندگی افراد مبتلا به این سندرم داشته باشد.

بنابراین، در صورتی که شما یا کسی از اطرافیانتان علائم مشابه را تجربه می‌کند، تشخیص زودهنگام و پیگیری درمان‌های لازم می‌تواند به کاهش تاثیرات منفی این بیماری کمک کند. همچنین، مدیریت مناسب از جمله دارو درمانی و تغییرات در سبک زندگی می‌تواند نقش مهمی در کنترل علائم و بهبود شرایط فرد مبتلا ایفا کند.