- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
ژن درمانی بیماری مزمن کلیه را برطرف میکند

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، آنها در این زمینه از ویروسهای مرتبط با آدنو یا وکتورهای AAV استفاده کردهاند. هرچند درمانهای مبتنی بر AAV نویدبخش هستند، اما انتقال آنها به کلیهها چالش برانگیز بوده است.
هم اکنون انواع مختلفی از کاپسیدهای AAV (پوستههای پروتئینی ذرات ویروس) وجود دارد که برای انتقال ژنها به سلولها به کار میروند و هرکدام تاثیر خاص خود را دارند. اما کاپسیدهایی که به طور معمول به کار میروند به وسیله ترزیق وریدی به بدن منتقل میشوند. اما این روش موفقیت اندکی در هدف گرفتن سلولهای کلیه را دارد و گاهی اوقات ممکن است عوارض جانبی خطرناکی به خصوص برای کبد داشته باشد.
تحقیق جدید پژوهشگران دانشگاه سلامت و علم اورگان عوامل مختلفی را نشان داده که انتقال ژن به کلیه از جمله کاپسیدهای AAV، روشهای انتقال مانند تزریق IV یا تزریق مستقیم به رگ کلیوی یا رگ لگن (مناطق نزدیک به کلیه) و شرایط بیماریهای کلیوی را بهبود میبخشند.
بیشتر بخوانید
هیروکی ناکای پرفوسور دانشکده پزشکی OHSU و همکارانش ۴۷ کاپسید AAV مختلف را در موشها آزمایش کردند تا تاثیر روشهای انتقال مختلف را بررسی کنند.
یکی از این کاپسیدها به نام AAV-KP۱ پس از انتقال مستقیم به کلیه از طریق رگ کلیوی یا لگن بسیار موثر بود و با تاثیری اندک بر کبد به سلولهای کلیه رسید. در مقابل AAV۹ که روی کلیههای سالم ناکارآمد است، پس از تزریق وریدی به درمان بیماری مزمن کلیه کمک کرد.
تحقیقا نشان میدهد تزریقات محلی هدف گرفتن سلولهای کلیه و عوارض جانبی ناخواسته را کاهش میدهد. از سوی دیگر روش تزریق وریدی یک روش موثر برای انتقال ژنها به کلیه بیمار است، اما در زمان سلامت بودن آن تاثیری ندارد.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟