- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
دلایل پارگی رباط صلیبی فوتبالیستها/ از آمادگی بدنی تا زمین چمن
به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، مصطفی شاهرضایی، گفت: پارگی رباط صلیبی قدامی یا ACL معمولاً در نتیجه یک حرکت چرخشی ناگهانی یا فشار بیش از حد بر روی زانو رخ میدهد و یکی از آسیبهای شایع ورزشکاران خصوصاً فوتبالیستها است؛ البته در رشتههای دیگر نیز همچون بسکتبال، والیبال، کوهنوردی و اسکی که حرکات پرشی دارند، دیده میشود.
وی افزود: این آسیب بیشتر در گروه سنی جوانان دیده میشود و پس از آسیب، بیمار دچار علائمی همچون تورم، درد و محدودیت حرکت در زانو میشود.
این جراح زانو ادامه داد: در بسیاری از موارد، چنانچه پارگی کامل باشد یا ایجاد بی ثباتی در زانو کند و فرد دچار خالی کردنهای مکرر در زانو شود یا ترس از دویدن و تند راه رفتن و انجام ورزشهای معمول داشته باشد، نیاز به جراحی داشته و دوره قابل توجهی از بازتوانی و فیزیوتراپی را خواهد داشت.
شاهرضایی به این نکته اشاره کرد که ورزشکاران حرفهای به خوبی میدانند که بدون آمادگی جسمانی، نباید به ورزش حرفهای بپردازند چون خطر پارگی رباط زیادتر است، البته در ورزش فوتبال نسبت به ورزشهای دیگر، احتمال خطر پارگی رباط صلیبی بیشتر است.
بیشتر بخوانید
وی ادامه داد: در ورزش پربرخوردی مثل فوتبال، گرم نکردن بدن، انعطاف پذیری بیش از حد مفاصل (هایپرلاکسیتی لیگامان ها)، حرکتهای خطرناک و زمین چمن نامناسب، میتواند خطر پیچ خوردگی و آسیب رباط صلیبی را بیشتر کند.
شاهرضایی در عین حال تصریح کرد: افراد با شاخص توده بدنی (BMI) یا وزن بالا برای ورزش فوتبال مناسب نیستند و خطر پارگی رباط صلیبی با کوچکترین برخورد و پیچ خوردگی، در این افراد بالاتر از حد معمول است.
وی توصیه کرد: افراد با گروه سنی مختلف در یک ورزش گروهی هم بازی نشوند، زیرا با توانایی جسمی متفاوت، کوچکترین برخوردی میتواند پارگی در رباط صلیبی ایجاد کند.
این جراح زانو اضافه کرد: گرم کردن بدن و آماده کردن عضلات برای پیشگیری از آسیب رباط صلیبی در ورزش فوتبال بسیار با اهمیت است.
وی گفت: اگر رباط صلیبی به صورت کامل پاره شود، باید رباط صلیبی بازسازی شود و قابل ترمیم نیست و نیاز به جراحی ارتروسکوپی هم دارد.
به گفته شاهرضایی، پس از پارگی رباط صلیبی و انجام جراحی، دوره فیزیوتراپی ۶ هفتهای نیاز بوده و معمولاً ۳ الی ۶ ماه اجازه ورزش حرفهای به این افراد داده نمیشود.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟