- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
تنهایی می تواند احتمال سکته مغزی را در سالمندان افزایش دهد

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، به نقل از هلث دی نیوز، یک مطالعه ۱۲ ساله بر روی افراد بالای ۵۰ سال نشان داد کسانی که تنهایی مزمن را تجربه کرده اند، ۵۶ درصد بیشتر در معرض سکته مغزی هستند.
«ینی سو»، محقق ارشد این مطالعه و پژوهشگر علوم اجتماعی و رفتاری در دانشکده بهداشت عمومی هاروارد، گفت: «تنهایی به طور فزاینده ای به عنوان یک مسئله مهم بهداشت عمومی در نظر گرفته میشود.»
او در ادامه افزود: «مطالعه ما نشان میدهد که تنهایی مزمن ممکن است نقش مهمی در بروز سکته داشته باشد، که در حال حاضر یکی از علل اصلی ناتوانی طولانی مدت و مرگ و میر در سراسر جهان است.»
این مطالعه دادههای مطالعه بهداشت و بازنشستگی را از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۸ مورد بررسی قرار داد. هنگامی که آنها وارد مطالعه شدند، از بیش از ۱۲۰۰۰ نفر بالای ۵۰ سال که قبل از پیوستن به مطالعه سابقه سکته مغزی نداشتند، در قالب یک آزمون استاندارد سؤالاتی پرسیده شد تا سطح تنهایی آنها سنجیده شود. در سال ۲۰۱۰ از حدود ۸۹۰۰ نفر از شرکت کنندگان مجدداً سوالات مشابه پرسیده شد.
در مجموع ۱۲۳۷ سکته مغزی در طول ۱۲ سال مطالعه در بین گروه رخ داد، از جمله ۶۰۱ سکته در میان شرکت کنندگانی که در مورد تنهایی در دو دوره زمانی بررسی شده بودند.
گروه تحقیق افراد را بر اساس پاسخهای نظرسنجی خود به چهار دسته از تنهایی تقسیم کردند.
این تحقیق نشان داد که حتی پس از در نظر گرفتن سایر عوامل روانشناختی مانند افسردگی و انزوا، احتمال سکته مغزی در افراد گروه "همواره تنها" در مقایسه با گروه "کمتر تنها" ۵۶ درصد بیشتر است.
هر شکلی از تنهایی مشاهده شده در طول دوره مطالعه با خطر بالاتر سکته مغزی مرتبط بود.
سو گفت: «تکرار ارزیابیهای تنهایی ممکن است به شناسایی افرادی که بهطور مزمن تنها هستند و بنابراین در معرض خطر بیشتر سکته هستند، کمک کند.»
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟