- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
مغز انسان به شکلی بینظیر شبیهسازی شد

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، دستگاه مغز مانند چیست و چرا تا این اندازه خاص است؟ ممریستور یونترونیک دارای یک کانال میکروسیال مخروطی است که داخل آن محلولی از نمک (کلرید پتاسیم) محلول در آب قرار دارد.
به نقل از دیجیتالترندز، هنگامی که دستگاه سیگنال الکتریکی دریافت میکند، یونهای موجود در محلول آب از کانال به سمت بالا حرکت میکنند و موقعیت خود را تغییر میدهند و این حرکت بر چگالی و هدایت یون تأثیر میگذارد. این اساسا میزانی که ممریستور میتواند الکتریسیته را هدایت کند، تغییر میدهد که به نوعی شبیه به نحوه اتصال سلولهای مغزی قویتر یا ضعیفتر بر اساس تجربیات ما است.
این ممکن است نزدیکترین مدل به نحوه عملکرد مغز ما در یک محیط مصنوعی باشد و با تلاشهای قبلی متفاوت است، زیرا کاملا از آب و نمک ساخته شده و برخلاف مدلهای قبلی سیلیکون و فلزات ندارد.
اگرچه ممریستورها در پلتفرمهای متداول مختلفی استفاده شدهاند، اما با مغز انسان متفاوت هستند، زیرا تنها به یک منبع اطلاعاتی مانند الکترونها متکی هستند و فقط به ورودیهای الکتریکی پاسخ میدهند. این با نحوه عملکرد سیناپسها در مغز ما متفاوت است، زیرا سیناپسها میتوانند برای انجام کار به سیگنالهای الکتریکی و شیمیایی تکیه کنند.
کاربردهای فعلی هوش مصنوعی، حتی پیشرفتهترین آنها، توانایی تفکر مستقل مانند مغز انسان را ندارند. در همین حال، مدلهای زبانی بزرگ (LLM)، در حالی که ممکن است شبیه به مغز ما به نظر برسند، فقط مجموعهای از کلماتی هستند که افراد دیگر و ماشینها بیان کردهاند. توانایی آنها در خلقت ناشی از یادگیری از انسان است و نه از توانایی آنها در تفکر مستقل.
این تحقیق که توسط محقق دکتری تیم کامسما (Tim Kamsma) رهبری میشود، نتیجه مشترک کار انجام شده توسط دانشگاه اوترخت در هلند و دانشگاه سوگانگ در کره جنوبی است. این اولین بار در نوع خود است که از کانالهای یونی سیال برای شبیه سازی مکانیسمهای پیچیده مایع در مغز استفاده میشود. با این حال، به رغم این جهش، دستگاههای ممریستورهای یونترونیک هنوز در مراحل ابتدایی خود هستند و استفاده از آنها برای ساخت رایانههای نورومورفیک (neuromorphic) هنوز نیاز به پیشرفت دارد.
ساخت چنین دستگاههایی پلهای برای عصر بعدی هوش مصنوعی است.
منبع:ایسنا
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟