- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
ارتباط شاخص توده بدنی با بیماری قلبی در افراد دیابتی
به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، به نقل از هلث لاین، علم پیرامون BMI، چاقی، و بیماری مزمن بحث برانگیز است.
آیا یک محدوده شاخص توده بدنی سالم برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ وجود دارد؟ با کمال تعجب، خیر، تحقیقات جدید نشان میدهد، BMI سالم میتواند با افزایش سن تغییر کند.
در تحقیقات اخیر، دانشمندان بررسی کردند که چه محدوده BMI احتمالاً خطر مرگ ناشی از بیماریهای قلبی عروقی، از جمله نارسایی قلبی، سکته و سایر عوارض سندرم متابولیک را در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ کاهش میدهد.
بیشتر بخوانید
آنها دریافتند که برای بزرگسالان میانسال، ۶۵ سال و کمتر، BMI 23-25، بخشی از محدوده طبیعی، با کمترین خطر مرگ ناشی از بیماریهای قلبی عروقی مرتبط است. با این حال، برای افراد بالای ۶۵ سال، شاخص توده بدنی بهینه ۲۶-۲۸ بود که با محدوده «اضافه وزن» مطابقت دارد.
«شاویونگ ژو»، محقق ارشد از بیمارستان مرکزی شیانگ یانگ، میگوید: «یافتههای ما نشان میدهد که در نقطه بهینه BMI و خطر مرگ و میر قلبی عروقی بین افراد مسن و غیر مسن مبتلا به دیابت تفاوت وجود دارد. علاوه بر این، ما طیف نسبتاً منطقی از مقادیر BMI را برای تعیین کمترین میزان مرگ قلبی عروقی در میان بیماران مسن و غیر مسن مبتلا به دیابت شناسایی کردهایم که در این جامعه سالخورده ضروری است.»
این مطالعه همچنین یک نقطه BMI بهینه را شناسایی میکند که در آن خطر مرگ ناشی از بیماریهای قلبی عروقی شروع به افزایش میکند. برای گروه میانسال، این عدد ۲۴ و برای گروه مسن ۲۷ سال بود.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟