- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
برنامه آموزشی بعد از مدرسه به سلامت روان نوجوانان آسیب میرساند

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز؛ به نقل از مدیسن نت، محققان همچنین دریافتند که این فعالیتهای متعدد بعد از مدرسه نظیر تدریس خصوصی، کلاسهای ورزشی، و حتی تکالیف زیاد مدرسه، بعید است که برای دانشآموزان مفید باشد.
«کارولینا کائتانو»، محقق ارشد و استادیار اقتصاد در کالج بازرگانی دانشگاه جورجیا، گفت: «بسیاری از مردم فکر میکنند زمان بیشتر مطالعه یا تدریس خصوصی منجر به نمرات بهتر میشود، اما مطالعه جدید نشان میدهد که اینگونه نیست.»
کائتانو در بیانیه خبری دانشگاه گفت: «ما دریافتیم که تأثیر فعالیتهای اضافی بر مهارتهای شناختی، اساساً صفر است؛ و آنچه شگفتآورتر است این است که این فعالیتها بر مهارتهای غیرشناختی کودک تأثیر منفی دارد.»
کائتانو گفت: «به عبارت دیگر، آموزشهای اضافی باعث میشود دانش آموزان دبیرستانی تواناییهای اجتماعی و عاطفی از جمله آرامش، کنترل عاطفی، انعطاف پذیری و ارتباطات را از دست بدهند.»
به گفته محققان، در ابتدا، یک ساعت بیشتر مطالعه، تدریس خصوصی یا فعالیتهای گروهی به دانش آموزان کمک میکند تا عملکرد تحصیلی خود را بهبود بخشند.
کائتانو گفت: «اما هر چه دانشآموز زمان بیشتری را صرف یادگیری بیشتر کند، زمان کمتری برای استراحت، معاشرت آزادانه یا خواب دارد؛ فعالیتهایی که برای مهارتهای زندگی و حفظ دانش ارزشمند هستند.»
وی در ادامه افزود: «کمبود خواب و استرس میتواند باعث شود دانش آموزان هر گونه دستاورد علمی یا اجتماعی را که ممکن است از طریق فعالیتهای اضافی به دست آوردند، از دست بدهند.»
کائتانو گفت: «در نهایت، یک برنامه مملو از آموزشهای اضافی میتواند باعث شود که بچههای پراسترس در نتیجه طولانی شدن بیش از حد، از اضطراب و افسردگی رنج ببرند.»
برای این مطالعه، محققان دادههای دقیق ۴۳۰۰ دانش آموز ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان را تجزیه و تحلیل کردند.
این تیم متوجه شد که دانشآموزان دبستانی و راهنمایی در بالای منحنی هستند، به این معنی که آنها با بازدهی منفی از هر گونه فعالیت اضافی مواجه هستند.
کائتانو گفت که دانشآموزان دبیرستانی بدترین وضعیت را داشتند، زیرا نتیجه منفی از این کلاسهای اضافی، در این دوره بیشتر ظاهر شد.
کائتانو تاکید کرد که اجازه دادن به دانش آموزان در بهره گیری از اوقات فراغت بیشتر میتواند به ایجاد نظم عاطفی و انعطافپذیری آنها کمک کند.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟