- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
درمان تومور مرگبار یک نوجوان جهان پزشکی را شگفت زده کرد

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز؛بهرغم پیشرفتهایی که در مدیریت سرطان کودکان صورت گرفته است، سالانه حدود ۵۰ تا ۱۰۰ کودک و نوجوان در فرانسه به تومورهای سرطانی مبتلا میشوند. با آنکه نرخ بقای پنجساله برای کودکان سرطانی درحالحاضر به ۸۵ درصد رسیده است، اما برخی از انواع تومورها مانند گلیومای ساقه مغز (DIPG) همچنان بهسختی درمان میشوند؛ لوکاس نیز به این تومور مبتلا بود که به گزارش فرانس ۲۴، توانست بر این سرطان غلبه کند.
DIPG یک تومور تهاجمی و بدخیم مغزی است که در بخشی از ساقه مغز به نام پل مغزی (Pons) ایجاد میشود. تومور DIPG را نمیتوان با جراحی خارج کرد و معمولاً با رادیوتراپی درمان میشود – که گاهی اوقات تنها پیشرفت بیماری را آهسته میکند.
پیشرفت این سرطان بسیار سریع است و معمولاً در عرض ۹ تا ۱۲ ماه پس از تشخیص، بیمار را میکشد؛ بااینحال، موارد نادری مثل لوکاس نیز یافت میشوند. «ژاک گریل»، پزشک معالج لوکاس، گفت که لوکاس در زمان تشخیص، هیچ نشانهای از بهبودی نداشت.
در آن زمان، خانواده لوکاس برای درمان به فرانسه آمدند تا این پسر نوجوان را در برنامه درمانی آزمایشی BIOMEDE ثبتنام کنند. در این برنامه از داروهای آزمایشی مختلف برای DIPG استفاده میشود و لوکاس از همان ابتدا بهخوبی به داروی Everolimus پاسخ داد و مدتی بعد نیز در اسکنهای مغزی اثری از تومور مشاهده نشد. دکتر گریل میگوید با کمک این دارو بین ۱۰ تا ۱۵ سال طول میکشد تا این تومور از بین برود که برای لوکاس زودتر از این زمان درمان حاصل شد. از سوی دیگر، کودکان دیگری که این دارو را مصرف میکردند، با آنکه نتایج امیدبخشی نشان دادند، اما مانند لوکاس، تومور آنها کاملاً ناپدید نشد.
دکتر گریل احتمال میدهد که ویژگیهای ژنتیکی تومور لوکاس نسبت به دیگر کودکان فرق داشته است. محققان حالا میخواهند این ویژگیهای ژنتیکی را بررسی کنند تا دریابند که دقیقاً چه چیزی باعث درمان لوکاس شده است.
منبع:برنا
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟