چرا برخی حساسیت‌ها تا آخر عمر ادامه دارند؟

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز،  حساسیت‌ها از دیرباز برای دانشمندان معما بوده‌اندــ آن‌ها دقیق نمی‌دانند چرا برخی افراد حساسیت دارند در حالی بقیه ندارند، یا اصلا چرا حساسیت بروز می‌کند.

پژوهش‌های پیشین حاکی از آن بود پادتنی که اغلب با بروز حساسیت همراه است از سلول‌هایی تولید می‌شود که مدت زیادی در بدن باقی نمی‌مانند و همین توضیح علت حساسیت مادام‌العمر افراد را دشوار می‌کرد.

دو پژوهش جدید که به‌تازگی منتشر شده است شاید به حل این معما کمک کند. این پژوهش‌ها که یکی روی کودکان و دیگری روی بزرگسالان انجام شده است، شرح می‌دهد علت این موضوع نوع منحصربه‌فردی از سلول‌های ایمنی است که پیش‌تر ارتباطشان با بروز حساسیت شناسایی نشده بود.

این سلول‌ها معمولا نوعی پادتن موسوم به ایمونوگلوبولین جی (IgG) تولید می‌کنند که در بروز حساسیت دخیل نیستند. اما یک زیرمجموعه این سلول‌ها در مواجهه با مواد حساسیت‌زا چه گرده گیاهان باشد، چه پرز حیوانات یا بادام‌زمینی، یک پادتن مرتبط با حساسیت موسوم به ایمونوگلوبولین ئی (IgE) تولید می‌کنند.

ایمونوگلوبولین ئی را معمولا سلول‌های پلاسما تولید می‌کنند که عمرشان کوتاه است و پادتنی که می‌سازند یک خط دفاعی فوری و موقت است. به‌عنوان مثال، تصور می‌شود این پادتن‌ها به مقابله بدن با انگل‌ها کمک می‌کنند، اما در بحث حساسیت، سراغ پروتئین‌های بی‌ضرر می‌روند.

سلول‌هایی که به‌تازگی شناسایی شده‌اند نوعی سلول حافظه بی محسوب می‌شوند که معمولا ویروس‌ها و باکتری‌ها را به خاطر دارند و هنگام مواجهه با این مهاجمان ایمونوگلوبولین جی تولید می‌کنند. اما اکنون، دانشمندان زیرمجموعه‌ای از سلول‌های حافظه بی را شناسایی کرده‌اند که مواد حساسیت‌زا را به خاطر می‌سپرند و ایمونوگلوبولین ئی تولید می‌کنند. این سلول‌ها مانند سلول‌های پلاسما عمرشان کوتاه نیست و تا مدتی نامعلوم در بدن باقی می‌مانندــ تا سال‌ها یا احتمالا کل عمر.

متخصصان می‌گویند این یافته‌ها به تولید داروها یا آزمایش‌های جدید حساسیت‌ کمک می‌کند تا بررسی شود آیا احتمال دارد حساسیت دوران کودکی تا بزرگسالی باقی بماند.

به گزارش ایندیپندنت، شناخت علت ادامه حساسیت می‌تواند به دانشمندان کمک کند تا سلول‌های خاص حساسیت را از بین ببرند یا دستکاری کنند تا ایمونوگلوبولین ئی تولید نکنند و واکنش ایمنی بدن را برنیانگیزند.