- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
شدت ورزش در سالمندی بر قوی نگه داشتن استخوان ها تأثیر می گذارد

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، به نقل از هلث دی نیوز، این مطالعه بر روی بخش مهمی از آناتومی مفصل ران به نام گردن فمور متمرکز شد.
محققان فنلاندی دریافتند که افراد ۷۰ تا ۸۵ ساله عمدتاً بی تحرک پس از یک برنامه ورزشی طولانی مدت، استحکام استخوانی در گردن فمور را حفظ کرده یا به دست میآورند.
کلید آن، شدت و فشار فعالیت بدنی بود. به عنوان مثال، افرادی که در حال دویدن یا پیاده روی تند بودند، بسیار بیشتر از افرادی که با سرعت عادی راه میرفتند، سود میبردند.
«تولی سومینن»، یکی از نویسندگان این مطالعه از دانشگاه یوواسکیلا فنلاند، گفت: «حتی در دهه ۷۰ و ۸۰ زندگی، افزودن این نوع فعالیت به برنامه روزانه به راحتی انجام میشود.»
وی در ادامه افزود: «این امکان وجود دارد که فعالیتهای با شدت بالا را در زندگی روزمره خود، مانند پیادهروی سریع و بالا رفتن از پلهها اضافه کنید. ضربههای پرش مانند را نیز میتوان بدون پریدن واقعی با بالا بردن نوک انگشتان پا و سپس پایین آمدن روی پاشنههای پا به دست آورد.»
همانطور که فعالیت بدنی با افزایش سن کاهش مییابد، تراکم و یکپارچگی استخوان نیز کاهش مییابد. اما آیا میتوان شدت آن را متوقف یا کُند کرد؟
برای پی بردن به این موضوع، محققان ۲۹۹ مرد و زن ۷۰ ساله و بالاتر را که عمدتاً بی تحرک بودند، در یک برنامه یک ساله متمرکز بر تمرینات قدرت عضلانی، استقامت، تعادل و انعطاف پذیری شرکت دادند.
این برنامه آسان شروع شد و به سمت فعالیتهای شدیدتر پیش رفت و میزان و شدت فعالیت بدنی قبل و بعد از شش ماه تمرین پیگیری شد.
تیم فنلاندی همچنین از فناوری پیشرفته اشعه ایکس برای ردیابی تراکم استخوان و خواص ساختاری گردن فمور مفصل ران استفاده کرد.
این تیم گزارش داد: «فعالیت بدنی متوسط و شدید روزانه بیشتر با کاهش کمتر تراکم معدنی استخوان در گردن فمور مرتبط بود».
سومینن گفت: «به عنوان مثال، راه رفتن و دویدن باعث تأثیرات با شدتهای مختلف میشود. ما دریافتیم که ضربههایی که حداقل با پیادهروی سریع قابل مقایسه است، با حفظ بهتر تراکم مواد معدنی استخوان مرتبط است.»
منبع: مهر
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟