- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
آیا درمان با آنتیبیوتیک افسردگی ایجاد میکند؟

به گزارش سرطان نیوز به نقل از نوروساینس، بر اساس تحقیقات کاترینا جانسون و استادیار، لورا استینبرگن از دانشگاه لیدن هلند، افرادی که در سه ماه گذشته آنتیبیوتیک مصرف کردهاند، توجه بیشتری به حالات منفی چهره دارند و این ممکن است توضیح دهد که چگونه آنتیبیوتیکها خطر ابتلا به افسردگی را افزایش میدهند.
نتایج تحقیقات قبلی نشان داده است که استفاده از آنتیبیوتیکها بر جامعه میکروبی روده تاثیر منفی میگذارد.
جانسون اظهار کرد: مصرف آنتیبیوتیک میتواند اثرات بدی بر بقیه سلامتی ما داشته باشد. ما میدانیم که میکروبیوم روده در حیوانات و انسانها نه تنها بر سلامت جسمانی تاثیر میگذارد بلکه با مغز نیز در تعامل است و بر احساسات و شناخت نیز تاثیر میگذارد.
جانسون و استینبرگن بررسی کردند که آیا تفاوتهایی در نحوه پردازش محرکهای عاطفی افراد بر اساس مصرف اخیر آنتیبیوتیک وجود دارد یا خیر.
شرکتکنندگان، دانشجویان جوان و سالم بودند که برای بیماریهای تقریبا جزئی تحت درمان قرار گرفته بودند. این شرکتکنندگان زمانی که برای تحقیق انتخاب شدند از عفونت بهبود یافته بودند.
نتایج این تحقیق نشان داد، کسانی که آنتیبیوتیک مصرف کرده بودند، توجه بیشتری به حالات منفی چهره، بهویژه به حالات چهره غمگین داشتند.
استینبرگن گفت: روشی که در این تحقیق مورد استفاده قرار گرفت، روشی است که بهطور معمول در روانشناسی برای اندازهگیری میزان توجه افراد به حالات مختلف احساسی استفاده میشود.
این روش به ما امکان تشخیص تغییرات ظریف را در نحوه پردازش محرکهای عاطفی افراد میدهد. میدانیم افرادی که بیشتر به احساسات منفی توجه میکنند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به بیماریهای روانی مانند افسردگی و اضطراب هستند.
نتایج تحقیقات قبلی نشان داده است که حتی یک دوره آنتیبیوتیک میتواند خطر افسردگی و اضطراب را افزایش دهد.
استینبرگن میگوید: همچنین میدانیم که علاوه بر اختلال در میکروبیوم ناشی از آنتیبیوتیکها، التهاب ناشی از عفونت میتواند خود بر مغز تاثیر بگذارد.
با این حال، نتایج تحقیقات نشان دادهاند، در افرادی که عفونت تحت درمان با داروهای ضد قارچی یا ضد ویروسی دارند، خطر ابتلا به افسردگی افزایش نمییابد. این امر نشان میدهد که آنتیبیوتیکها ممکن است یک عامل سببی در رابطه با خلق و خوی منفی باشند.
علاوه بر این، همچنین از مطالعات حیوانی میدانیم که آنتیبیوتیکها میتوانند علائم افسردگی ایجاد کنند.
جانسون نتیجه گرفت: این ارتباط بین درمان آنتیبیوتیکی و افزایش سوگیری منفی نشاندهنده رابطه قوی بین سلامت جسمی و روانی است. آنتیبیوتیکها بهطورمعمول تجویز میشوند و برای درمان عفونتهای باکتریایی مهم هستند.
بنابراین، یافتههای ما نیاز به بررسی بیشتر اثرات روانی بالقوه آنتیبیوتیکها را برجسته و تاثیر شناخته شده آنها بر میکروبیوم را تاکید میکند.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟