- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
احیای قلبی ریوی یا سیپیآر دقیقا چه کار میکند؟
به گزارش سرطان نیوز، متخصصان قلب و عروق میگویند: مغز اولین عضو است که اثرات کمبود اکسیژن را احساس میکند. سلولهای مغز در عرض چند دقیقه شروع به مردن میکنند و ایست قلبی طولانیمدت میتواند به مغز آسیب غیرقابل برگشت بزند.
سیپیآر یا احیای قلبی ریوی با اعمال فشار بر قفسه سینه، حرکت خون در بدن را که معمولا قلب با پمپاژ انجام میدهد، موجب میشود. سیپیآر در واقع به مغز و سایر اندامهای حیاتی، اکسیژن میرساند.
حتی اگر فرد مبتلا از ایست قلبی خارج از بیمارستان جان سالم به در ببرد، احتمال دارد با اثرات طولانیمدت، دست به گریبان باشد مانند کاهش توانایی در انجام فعالیتهای معمول، خستگی شدید، اضطراب و افسردگی.چ
دانستن اینکه فردی به سیپیآر نیاز دارد یا خیر و انجام آن، قبل از رسیدن امدادگران اورژانس، گاهی میتواند زندگی بیمار را از مرگ نجات دهد.
سیپیآر را چه زمانی شروع کنیم؟
اگر با ایست قلبی فردی روبرو شدید، مهمترین کار این است که آرام بمانید و وضعیت را ارزیابی کنید.
امدادگران میگویند: وقتی فردی با مشکل قلبی روبرو شده است، ابتدا مطمئن شوید به محل حادثه دسترسی دارید و ایمنی یا هر خطری که ممکن است برایتان وجود داشته باشد را بررسی کنید. بعد از اطمینان از مناسب بودن شرایط برای امدادرسانی به شانه فردی که ایست قلبی کرده ضربه بزنید و با صدای بلند بپرسید: «خوبی؟» و در همین حین وضعیت تنفس طبیعی او را نیز دنبال کنید.
اگر فرد هوشیار باشد و نفس بکشد، نیازی به سیپیآر ندارد.
بیشتر بخوانید
اما اگر پاسخی نباشد و فرد نفس نکشد با مطمئن شدن از اینکه فرد روی سطح سفت و صاف رو به بالا دراز کشیده است، احیای قلبی ریوی یا سیپیآر را شروع کنید.
در این زمان باید سیپیآر را شروع کنید، چه بیمار نبض داشته باشد چه نه. متخصصان انجمن قلب آمریکا نمیخواهند مردم وقت خود را صرف بررسی نبض کنند. در شرایط اضطراری، یک شاهد عصبی، احتمال دارد نبض خود را با نبض شخصی که میخواهد به او کمک کند، اشتباه بگیرد و تشخیص درست صورت نگیرد.
حتی اگر کسی واکنش نشان نمیدهد و نفس نمیکشد و هنوز نبض دارد، احتمالا آنقدر قوی نیست که بتواند خون را پمپ کند و مدت زیادی دوام نمیآورد.
چه زمانی نباید سیپیآر را انجام بدهیم؟
اگر فردی هوشیار است و نفس میکشد، نیازی به سیپیآر ندارد. همچنین شرایط خاصی وجود دارد که نباید سیپیآر را انجام دهید.
به نوشته ایندیپندنت، اولین مورد زمانی است شما در معرض خطرید. شاید بیشتر به فکر کمک به فرد آسیبدیده باشید اما ابتدا باید ایمنی خود را در نظر بگیرید.
امدادگران میگویند: اگر صحنه برای فردی که سیپیآر را انجام میدهد ناامن است یا نجاتدهنده را در معرض خطر قرار میدهد، نباید دست به این کار زد. برخی از صحنههای ناامن مواردی چون نشت مواد شیمیایی، آتشسوزی کنترلنشده در نزدیکی محل یا تیراندازی فعال در صحنه را شامل میشوند.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟