روش‌هایی ساده برای کنترل عصبانیت کودک

به گزارش سرطان نیوز، اگر کودک شما خشمگین است و به خصوص اگر عصبانیت فرزندتان در روابط و کیفیت زندگی او اختلال ایجاد می‌کند، مهم است که مهارت‌هایی را برای مقابله با احساساتش به روشی سالم به او آموزش دهید.

راهنمایی یک متخصص سلامت روان نیز می‌تواند بسیار مفید باشد.

به کودک خود در مورد احساسات آموزش دهید

بچه‌ها زمانی که احساساتشان را درک نمی‌کنند یا نمی‌توانند به صورت شفاهی آن‌ها را به زبان بیاورند، به احتمال زیاد عصبانی می‌شوند. ممکن است سعی کنند با کتک زدن نشان دهند که عصبانی هستند یا کودکی که نمی‌تواند غمگین بودن را درک کند یا توضیح دهد، ممکن است برای جلب توجه شما رفتار نادرستی از خود نشان دهد.

برای کمک به فرزندتان در یادگیری تشخیص و برچسب زدن احساسات، با آموزش کلمات احساسی اولیه مانند "دیوانه"، "غمگین"، "شاد" و "ترسیده" شروع کنید. به احساسات کودک خود نسبت به آن‌ها برچسب بزنید و بگویید: «به نظر می‌رسد در حال حاضر واقعاً عصبانی هستید.» با گذشت زمان، آن‌ها یاد خواهند گرفت که به احساسات خود برچسب بزنند و آن‌ها را بهتر بشناسند.

همانطور که کودک شما درک بهتری از احساسات خود و نحوه توصیف آن‌ها پیدا می‌کند، کلمات پیچیده تری مانند ناامیدی، نگرانی و تنهایی را به او بیاموزید.

یک دماسنج خشم بسازید

دماسنج خشم ابزاری است که به کودکان کمک می‌کند علائم افزایش خشم خود را تشخیص دهند. یک دماسنج بزرگ را روی یک کاغذ بکشید. از پایین با یک صفر شروع کنید و اعداد را تا ۱۰ در بالای دماسنج پر کنید.

در دماسنج خشم، صفر به معنای "بدون عصبانیت" است. عدد ۵ به معنای "مقدار متوسط خشم" و ۱۰ به معنای "بیشترین سطح عصبانیت" است.

در زمانی که کودک شما احساس ناراحتی یا عصبانیت نمی‌کند، با هر عدد روی دماسنج در مورد آنچه در بدن او اتفاق می‌افتد صحبت کنید. کودک شما ممکن است بگوید وقتی در سطح ۰ است لبخند می‌زند، اما وقتی به سطح ۵ می‌رسد چهره‌ای نسبتا عصبانی دارد. ممکن است وقتی به عدد ۷ میرسد احساس کند صورتش داغ می‌شود و ممکن است دستان خود را مشت کند. زمانی که به عدد ۱۰ برسند، ممکن است احساس کنند از شدت خشم واقعا نمی‌توانند آرام بمانند.

آن‌ها به کمک این دماسنج می‌توانند میزان عصبانیت خود را ابراز کنند.

برنامه‌ای برای آرامش ایجاد کنید

به کودکان بیاموزید که وقتی شروع به احساس عصبانیت می‌کنند، چه کنند. به‌جای پرتاب وسایل بازی در زمانی که ناامید هستند، ممکن است به اتاق خود یا یک "گوشه آرامش‌بخش" مشخص شده بروند.

آن‌ها را تشویق کنید تا رنگ آمیزی کنند، کتاب بخوانند یا در فعالیت آرام بخش دیگری شرکت کنند تا زمانی که احساس بهتری نسبت به خود داشته باشند. حتی ممکن است یک کیت آرامش ایجاد کنید. این کیت می‌تواند شامل کتاب‌های رنگ آمیزی مورد علاقه فرزند شما و چند مداد رنگی، یک کتاب سرگرم کننده برای خواندن، برچسب ها، یک اسباب بازی مورد علاقه یا لوسیونی باشد که بوی خوبی دارد.

بیشتر بخوانید

• افراد بیش فعال در معرض ریسک بالاتر اختلال سلامت روان

وقتی ناراحت هستند، می‌توانید بگویید: «برو لباس آرامش خود را بیاور». این کار کودک شما را تشویق می‌کند تا مسئولیت آرام کردن خود را بر عهده بگیرد.

مهارت‌های مدیریت خشم را پرورش دهید

یکی از بهترین راه‌ها برای کمک به کودکی که احساس عصبانیت می‌کند، آموزش تکنیک‌های خاص کنترل خشم است. برای مثال، نفس‌های عمیق می‌تواند ذهن و بدن کودک شما را در هنگام ناراحتی آرام کند. پیاده روی سریع، شمردن تا ۱۰ یا تکرار یک عبارت مفید نیز ممکن است کمک کننده باشد.

مهارت‌های دیگری مانند مهارت‌های کنترل تکانه و خود انضباطی را نیز به آن‌ها آموزش دهید. برخی از بچه‌ها گاهی به یک مربی نیاز دارند تا به یادگیری ایم تمرین‌ها برای کنترل و تسلط بر مهارت‌ها در هنگام ناراحتی کمک کند.

تسلیم عصبانیت کودک نشوید

گاهی اوقات بچه‌ها متوجه می‌شوند که طغیان خشم راهی موثر برای برآورده کردن نیازهایشان است. اگر کودکی عصبانی شود و والدینش اسباب بازی به او بدهند تا او را ساکت نگه دارد، می‌آموزد که کج خلقی مؤثر است.

برای جلوگیری از فروپاشی، تسلیم فرزند خود نشوید. اگر چه ممکن است در کوتاه مدت آسان باشد و آن‌ها را آرام کند، اما در دراز مدت تسلیم شدن فقط مشکلات رفتاری و پرخاشگری را بدتر می‌کند. در عوض، روی برقراری ارتباط با فرزندتان کار کنید تا او احساس اطمینان بیشتری کند که نیازهایش در زمان مناسب برآورده خواهد شد.

عواقب عصبانیت را فراموش نکنید

نظم و انضباط مداوم لازم است تا به کودک شما بیاموزد که رفتار پرخاشگرانه یا بی احترامی قابل قبول نیست.

سلب امتیازات می‌تواند استراتژی‌های انضباطی موثری باشد. اگر فرزندتان هنگام عصبانیت چیزی را شکست، از او بخواهید آن را تعمیر کند یا کار‌هایی را انجام دهد تا پولی برای تعمیر جمع آوری کند.

از رسانه‌های خشونت آمیز خودداری کنید

اگر کودک شما رفتار پرخاشگرانه‌ای از خود نشان می‌دهد، قرار دادن او در معرض نمایش‌های تلویزیونی خشونت آمیز یا بازی‌های ویدیویی ممکن است این مشکل را تشدید کند.

او را در معرض کتاب ها، بازی‌ها و نمایش‌هایی قرار دهید که مهارت‌های حل تعارض سالم را به آن‌ها می‌آموزد.
بچه‌ها از احساس عصبانیت یا طغیان خشم لذت نمی‌برند. اغلب، آن‌ها به ناامیدی و ناتوانی در مدیریت احساسات بزرگ خود واکنش نشان می‌دهند. کمک به فرزندتان برای یادگیری واکنش مناسب به خشم و سایر احساسات منفی، تأثیر مثبتی بر زندگی او در خانه و مدرسه خواهد داشت. اگر مشکل دارید، از پزشک اطفال یا مشاور مدرسه فرزندتان کمک بخواهید.