توصیه‌های پزشکی برای کیف و کفش دانش‌آموزان

وی استفاده از کیف‌های کوله پشتی را مناسب‌تر از انواع دستی و بندی آن دانست و گفت: نحوه تنظیم دو بند کوله پشتی باید طوری باشد که بالاترین قسمت کیف در میان دو کتف در ناحیه‌ پشت قرار گیرد و وزن کیف بر روی لبه‌ استخوان لگن وارد شود. همچنین بندهای کوله‌پشتی‌ها نباید آنقدر بلند باشند که کیف از بدن کودک‌ فاصله بگیرد و در حالت آویزان باقی بماند. از طرف دیگر کوله پشتی‌های یک طرفه مناسب نبوده و غیراستاندارد هستند؛ چرا که برای حمل آن، فرد ناچار است به یک طرف متمایل شود.

این متخصص طب فیزیکی ادامه داد: توصیه می‌کنم کیف‌های بنددار یا کیف‌های دستی به طور متناوب با دست یا شانه چپ و راست حمل شوند تا وزن کیف به طور متناسب در هر دو طرف بدن تقسیم شود. عادت کردن به حمل کیف با یک دست یا یک طرف بدن، می‌تواند زوایای کمی از کج شدن ستون فقرات، افتادگی شانه و عوارضی از این قبیل را در دانش‌آموزان به دنبال داشته باشد.

وی، تحمیل وزن زیاد به بدن دانش‌آموزان را یکی از عوامل آسیب به مفاصل دانست و گفت: وزن نامناسب کیف‌ها در دراز مدت در بدن دانش‌آموزان، افتادگی شانه به یک طرف یا حتی انحراف ستون فقرات، افزایش قوس کمر و بدشکلی در ستون فقرات را به دنبال دارد.

بیشتر بخوانید

• عارضه‌های کوله پشتی سنگین دانش آموزان/ از کمر درد تا قوز کردن

این متخصص طب فیزیکی گفت: عوارض ناشی از حمل روزانه کیف‌های سنگین و نشستن‌های نادرست، با اصلاح عادت‌ها و ورزش و تقویت عضلات تا حدودی برطرف می‌شود. اما توصیه می‌شود که برنامه‌ مدارس طوری تنظیم شود که دانش آموزان مجبور نباشند در طول روز وزن زیادی را با خود حمل کنند.

کفش مناسب برای دانش‌آموزان

اکبری در خصوص انتخاب کفش مناسب برای دانش‌آموزان نیز گفت: کفش‌های اسپورت مخصوص پیاده‌روی برای استفاده دانش‌آموزان در مدارس مناسب است. کفش مدارس باید راحت باشد. بنابراین کفش‌های پاشنه‌دار برای مدارس مناسب نیستند. بهتر است کفش مدارس حداکثر دو تا سه سانتی‌متر پاشنه داشته و کف و داشته‌ای پهن و قابل اتکا داشته و جنس کف کفش نیز از اسفنج فشرده و تا حدی قابل انعطاف باشد.

وی افزود: کفش‌های بندی با پنجه پهن برای استفاده دانش‌آموزان در مدارس مناسب است. به منظور تحمل فشارهای کف زمین و عدم انتقال آن به پا، جنس کف کفش‌ها نباید بیش از حد نازک و انعطاف‌پذیر باشد؛ چرا که کفش‌های دارای کف نازک، درد و ناراحتی در پا را سبب می‌شوند. همچنین کف کفش‌ها نباید بیش از حد سفت و سنگین باشد.

اکبری در ادامه با تاکید بر اینکه میز و نیمکت مدارس باید متناسب با جثه دانش آموز باشد، بر نشستن صحیح دانش‌آموزان تاکید کرد و گفت: نحوه نشستن دانش‌آموزان بویژه در طولانی مدت باید به شیوه‌ای صحیح باشد تا به سیستم اسکلتی آسیب نرسیده و فرصت رشد مناسب به دانش‌آموز داده شود. دانش‌آموز در صورتی می‌تواند به روشی صحیح و استاندارد بنشیند که از میز و نیمکت‌های استاندارد استفاده شود. میز و نیمکت‌های مورد استفاده در مدارس باید متناسب با قد و قواره دانش‌آموز باشد؛ چرا که عمده اشتباه نشستن‌ها هنگام خواندن و نوشتن به دلیل نامناسب بودن اندازه میز و نیمکت‌هاست و دانش‌آموز برای انطباق خود با میز ناچار قوز کرده و یا به یک سمت متمایل می‌شود.

اکبری ضمن اشاره به ویژگی‌های میز و نیمکت استاندارد، گفت: ارتفاع صندلی نیمکت باید به اندازه‌ای باشد که با چسباندن بازو به کنار تنه و خم کردن ۹۰ درجه‌ای آرنج، دست همسطح نیمکت باشد. همچنین ارتفاع صندلی باید به میزانی باشد که زمانی که فرد تا آخرین قسمت نشیمنگاه روی آن قرار گرفت، کف پاها به راحتی روی زمین قرار گیرند.

وی گفت: لازم است میز و نیمکت‌ها این قابلیت را داشته باشند که دانش‌آموز بتواند موقعیت خود را جابجا کرده و یا تغییر دهد. میز و نیمکت‌های نامناسب و به دنبال آن حالت‌های نادرست نشستن می‌تواند در درازمدت افزایش قوز پشتی، مشکلات عضلانی و اسکلتی را در ستون فقرات، کمر، پشت و گردن و گاها مشکلات جدی را به دنبال داشته باشد.