- غربالگری سرطان پستان در کشور به ۲۳.۵ درصد رسید
- پالبوسیکلیب؛ آیا زمان حذف شیمیدرمانی در سرطان پستان لومینال فرا رسیده است؟
- داراکسونراسیب؛ تحولی نو در درمان هدفمند سرطان ریه با جهش RAS
- از نوبل پزشکی ۲۰۲۶ تا درمان سرطان؛ آیا نور میتواند سرطان را خاموش کند؟
- برگزاری کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ بررسی تازهترین رویکردهای تشخیص و درمان
- سرطان پستان؛ اهمیت تشخیص زودهنگام و پیشگیری
- آمیوانتاماب در سرطان ریه با جهش اگزون ۲۰ EGFR؛ نتایج نهایی مطالعه PAPILLON چه میگویند؟
- پزشکی را نمیتوان به الگوریتمها سپرد؛ هوش مصنوعی جایگزین رابطه پزشک و بیمار نمیشود
- میدان الکتریکی، اوسیمرتینیب و شکستن مقاومت در گلیوبلاستوما
- دیپلماسی سلامت؛ زبان مشترک ملتها برای ساختن آیندهای سالمتر
- همکاری رادیوانکولوژی ایران و ازبکستان؛ تفاهمنامه مشترک در بخارا امضا شد
- درمان سرطان کبد کودکان با CAR-T؛ پاسخ کامل یک کودک مبتلا به هپاتوبلاستوما
- سرطانهای نادر؛ چالشهای تشخیص، درمان و دسترسی بیماران به خدمات تخصصی
- رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
- ماه آگاهیرسانی سرطانهای ژنیکولوژیک؛ از واکسن HPV تا ضرورت تشخیص زودهنگام
پایان کابوس نورالژی تریژمینال با رادیوسرجری سایبرنایف

یکی از طاقت فرساترین و به حق، وحشتناکترین دردهایی که بشر میتواند تجربه کند، درد نورالژی تری ژمینال یا عصب سه قلوی صورت است. تصور کنید کوچکترین محرکی؛ یک نسیم ملایم، لمس صورت برای آرایش یا اصلاح، حتی یک جرعه آب خنک، جرقهای از دردِ برق آسا، تیز و سوزان را در صورت بیمار شعله ور کند. دردی مانند شوک الکتریکی توصیف میشود که در مسیر عصب سه قلوی صورت که مسئول حس گونه ها، بینی، فک و پیشانی تیر میکشد. این بیماری، زندگی را برای مبتلایانش به جهنمی تبدیل میکند که کوچکترین فعالیتهای روزمره در آن به چالشی عذاب آور بدل میشوند.
ریشه این درد ویرانگر، معمولاً عروق خونی هستند که به عصب سه قلوی در قاعده مغز فشار وارد میکنند. این فشار مزمن، به تدریج غلاف محافظ عصب (میلین) را از بین برده و منجر به ارسال سیگنالهای درد غیرعادی و فوق العاده شدید توسط عصب میشود. درمانهای اولیه معمولاً با داروهای ضد تشنج مانند کاربامازپین آغاز میگردد که میتواند تا حدی این سیگنالهای معیوب را مهار کند. اما برای بسیاری از بیماران، یا عوارض داروها غیرقابل تحمل است یا اثر داروها به مرور زمان کمرنگ میشود. در این مرحله است که نیاز به مداخلات تهاجمیتر مطرح میگردد.
در گذشته، گزینههای پیش رو اغلب جراحیهای تهاجمی مانند «دکمپرشن عراق ریز» (MVD) بود که نیاز به کرانیوتومی (باز کردن جمجمه) و جابجا کردن عروق ایجاد کننده بیماری داشت، یا روشهای دیگری مانند تزریق مواد خاص یا استفاده از امواج رادیویی که خود میتوانستند عوارضی مانند بی حسی دائمی صورت یا ضعف عضلانی را به همراه داشته باشند. اینجاست که سایبرنایف، همانند اسلحهای مدرن و دقیق، وارد میدان میشود و پارادایم درمان این بیماری را متحول میسازد.
سایبرنایف در حقیقت یک سیستم رادیو سرجری استریوتاکتیک با هدایت رباتیک است. قابلیت کلیدی آن «دقت» است. این سیستم قادر است با دقتی در حد زیرمیلی متر، پرتوهای بسیار متمرکز را مستقیماً به ریشه عصب سه قلوی در عمق مغز هدایت کند، بدون آنکه نیاز به برش جمجمه یا بیهوشی عمومی باشد. بیمار، بر روی تخت دراز کشیده و دستگاه رباتیک سایبرنایف با حرکاتی ظریف، خود را حول سر بیمار تنظیم می کند تا پرتوها را از صدها زاویه مختلف به نقطه هدف برساند. این همگرایی پرتوها، باعث ایجاد یک ضایعه کنترل شده و میکروسکوپی در عصب می شود که سیگنال های درد غیرطبیعی را مهار کرده و مسیر درد را «خاموش» می کند.
جایگاه سایبرنایف در درمان نورالژی تری ژمینال، به ویژه برای بیمارانی است که به درمان دارویی پاسخ ندادهاند، کاندیدای مناسبی برای جراحیهای تهاجمی نیستند (به دلیل سن بالا یا بیماریهای همراه)، یا از عوارض احتمالی روشهای دیگر هراس دارند. مزیت بزرگ سایبرنایف غیرتهاجمی بودن آن، عدم نیاز به بیهوشی، انجام درمان در یک جلسه، و بازگشت تقریباً فوری بیمار به زندگی عادی است. مهمتر از همه، خطر عوارضی مانند بی حسی دائمی و شدید صورت در این روش به مراتب کمتر از سایر تکنیکهای تهاجمی است. البته، مانند هر روش دیگری، سایبرنایف نیز میتواند با عوارضی مانند بی حسی موقت یا گزگز همراه باشد، اما این عوارض در مقایسه با درد فلج کننده بیماری، برای اکثر بیماران قابل قبول و مدیریت پذیرش است.
به عنوان یک رادیوانکولوژیست که شاهد رهایی بیماران از چنگال این درد بوده ام، معتقدم سایبرنایف نه تنها یک گزینه درمانی، بلکه نمادی از امید برای بیماران مبتلا به نورالژی تری ژمینال است. این فناوری با کمترین میزان تهاجم، بالاترین دقت را به ارمغان آورده و کیفیت زندگی را به افرادی بازمی گرداند که سال ها در سکوت، از شدیدترین دردهای شناخته شده پزشکی رنج برده اند. امروزه، ما در عصری زندگی می کنیم که می توانیم با به کارگیری چنین تکنولوژی های پیشرفته ای، بر دردهایی که روزگاری غیرقابل درمان تصور می شدند، غلبه کنیم و این، دستاورد کوچکی برای علم پزشکی نیست.
نویسنده: دکتر پوریا عادلی، رادیوانکولوژیست
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟