- کاپیواسرتیب در سرطان پروستات با نقص PTEN: مزیت پایدار در بقا با تفسیری محتاطانه
- داروهایی که نفسِ بیمار را میگیرند، نه تومور را
- از واکسنهای اختصاصی تا درمانهای هوشمند؛ مهمترین تحولات درمان سرطان در ESMO 2026
- نتایج روز نخست کنگره انکولوژی مادرید
- سرب و سرطان؛ خطرات پنهان مسمومیت با سرب و راههای پیشگیری
- از سنجش کیفیت تا بهبود مراقبت سرطان؛ تجربه یک دهه QOPI در اسپانیا
- افتتاح شعبه اصفهان انجمن توسعه و نوآوری اجتماعی ایران
- یک کشف مهم از دل پاندمی: آیا آنفلوانزا و کووید-۱۹ میتوانند سرطان خفته را در ریه بیدار کنند؟
- وقتی باورهای غلط، درمان سرطان را به تأخیر میاندازند؛ هشدار یک رادیوانکولوژیست
- روز پرستار؛ از همراهی در مسیر سرطان تا امید به سلامتی
- غربالگری سرطان پستان در کشور به ۲۳.۵ درصد رسید
- پالبوسیکلیب؛ آیا زمان حذف شیمیدرمانی در سرطان پستان لومینال فرا رسیده است؟
- داراکسونراسیب؛ تحولی نو در درمان هدفمند سرطان ریه با جهش RAS
- از نوبل پزشکی ۲۰۲۶ تا درمان سرطان؛ آیا نور میتواند سرطان را خاموش کند؟
- برگزاری کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ بررسی تازهترین رویکردهای تشخیص و درمان
کاهش مرگ ناشی از سرطان پروستات با داروی جدید

به گزارش گروه سرطان، سرطان نیوز، این داروها به طور جداگانه برای مصرف تایید شدهاند. یافتههای آزمایش محققان سرطان Cedars-Sinai در کنگره انجمن اروپایی انکولوژی پزشکی در برلین ارائه شد.
استفان فریدلند مدیر مرکز تحقیقات یکپارچه درباره سرطان و سبک زندگی در Cedars-Sinai و یکی از مولفان ارشد پژوهش در این باره میگوید: برخی از بیماران پس از درمان اولیه شاهد بازگشت سرطان پروستات به شیوهای تهاجمیتر بودند و در معرض خطر گسترش سریع بیماری قرار داشتند. هورمون تراپی که به مدت ۳۰ سال برای بیماران ارائه میکردیم، نرخ زنده ماندن آنها را بهبود نبخشید و تاثیر خاصی نداشت. به همین دلیل یافتههای این پژوهش اهمیت زیادی دارند.
در این تحقیق بیش از هزار شرکت کننده در ۲۴۴ سایت در ۱۷ کشور شرکت کردند. بیماران انزالوتامید به همراه لوپرولاید (گروه ترکیب)، لوپرولاید (گروهی که فقط این دارو را دریافت کردند) یا انزالوتامید را دریافت کردند. هر چند داروها به تنهایی تاثیر خاصی در نرخ زنده ماندن نداشتند، اما پس از ترکیب خطر مرگ بیماران را پس از یک پیگیری میانگین ۹۴ ماهه، تا ۴۰.۳ درصد کاهش دادند.
بیشتر بخوانید
بهطور معمول داروی هورمونی لوپرولاید برای درمان سرطان پروستات عودکننده تجویز میشود. در این نوع از سرطان افزایش سطح آنتیژن اختصاصی پروستات (PSA) پس از درمان اولیه مشخص میشود. سطح بالای پروتئین PSA در خون، تنها نشانهای از بازگشت سرطان نیست، بلکه هشداری جدی درباره احتمال گسترش آن به استخوانها یا ستون فقرات نیز به حساب میآید.
هرچند زنده ماندن مبتلایان به سرطان پروستات عودکننده به عوامل متعددی بستگی دارد، اما تحقیقی که در سال ۲۰۰۶ توسط «فریدلند» منتشر شد، نشان داد که افزایش سطح PSA طی سه سال پس از درمان اولیه (که نشانه بالینی بازگشت بیماری است) با نرخ زنده ماندن ۱۵ ساله ۴۱ درصد مرتبط است. برای این دسته از مردان، مداخله درمانی مؤثرتر میتواند واقعاً نجاتبخش باشد.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟