استفاده از آنتی‌بادی‌های بدن یک نوع شتر برای مقابله با سرطان

در حالی که محققان سرطان می‌دانند پروتئینی به نام PRL-۳ با رشد سرطان‌های روده بزرگ، سینه، ریه، پوست و خون مرتبط است، به دلیل کمبود ابزار برای مطالعه مؤثر آن، درک کمی در مورد نحوه عملکرد آن وجود دارد.

با آنتی‌بادی‌های منحصربه‌فرد آلپاکا که به نام نانوبادی‌ها شناخته می‌شوند، تیمی به رهبری دکتر جسیکا بلکبرن، محقق مرکز سرطان مارکی بریتانیا، اولین ابزار مؤثری را برای هدف قرار دادن خاص PRL-۳ ایجاد کردند.

بلکبرن می‌گوید این کشف دانشمندان را یک قدم به ساخت دارویی نزدیک‌تر می‌کند که می‌تواند بیان PRL-۳ و رشد سرطان را متوقف کند.

بلکبرن، استادیار گروه بیوشیمی مولکولی و سلولی کالج پزشکی انگلستان، گفت: نانوبادی‌ها ابزارهای جدید و ارزشمندی هستند که می‌توانند به محققان کمک کنند تا درک بهتری از نقش PRL-۳ در پیشرفت سرطان داشته باشند. در نهایت، این کشف فرصت‌های جدیدی را برای توسعه درمان‌های بهتر برای مبارزه با سرطان و بهبود زندگی بیماران باز می‌کند.

بیشتر بخوانید

• هشدار! این سرطان کشنده‌ترین سرطان جهان است

نانوبادی‌های PRL-۳ که با همکاری هسته پروتئینی بریتانیا توسعه یافته‌اند، نتایج امیدوارکننده‌ای را در آزمایش‌های آزمایشگاهی نشان داده است.

این نانوبادی‌ها توانستند PRL-۳ را در سلول‌های سرطانی شناسایی کرده و به محل فعال پروتئین بچسبند، که به طور بالقوه در توانایی آن برای ترویج رشد سرطان تداخل ایجاد می‌کند. علاوه بر این، نانو بادی‌ها برهمکنش بین PRL-۳ و پروتئین دیگری به نام CNNM۳ را کاهش دادند که به رشد سرطان در مدل‌های حیوانی معروف است.

بلکبرن می‌گوید: توانایی نانوبادی‌ها برای مکان‌یابی PRL-۳ در سلول‌های سرطانی، بینش جدیدی را در مورد پروتئین‌ها یا مولکول‌های دیگر که با چه پروتئین‌ها یا مولکول‌های دیگری برهم‌کنش دارند، به محققان می‌دهد که به درک عملکرد آنها در سرطان می‌افزاید. توانایی آنها برای اتصال به PRL-۳ نیز می تواند پتانسیل توسعه درمانی داشته باشد.

بلکبرن گفت: نانوبادی‌هایی که پروتئین‌های دیگر را هدف قرار می‌دهند در حال حاضر در آزمایش‌های بالینی برای انواع بیماری‌های انسانی استفاده می‌شوند، بنابراین می‌توان از نانوبادی PRL-۳ به عنوان دارویی برای اتصال به PRL-۳ و مهار فعالیت آن استفاده کرد.

آلپاکاها یکی از معدود حیواناتی هستند که نانوبادی تولید می‌کنند که به نام آنتی‌بادی‌های تک دامنه یا آنتی بادی‌های زنجیره سنگین نیز شناخته می‌شود. نانو بادی‌ها ۱۰ برابر کوچکتر از آنتی بادی‌های معمولی هستند. اندازه آنها به این تریکبات پتانسیل ورود به سلول را با روش‌هایی می‌دهد که یک آنتی‌بادی معمولی نمی‌تواند وارد شود و ابزار امیدوارکننده ای برای درک بیماری و توسعه دارو ارائه می‌دهد.