- سرطان بیضه ؛ از تشخیص هیستولوژیک تا درمان تطبیقیافته با ریسک
- کاپیواسرتیب در سرطان پروستات با نقص PTEN: مزیت پایدار در بقا با تفسیری محتاطانه
- داروهایی که نفسِ بیمار را میگیرند، نه تومور را
- از واکسنهای اختصاصی تا درمانهای هوشمند؛ مهمترین تحولات درمان سرطان در ESMO 2026
- نتایج روز نخست کنگره انکولوژی مادرید
- سرب و سرطان؛ خطرات پنهان مسمومیت با سرب و راههای پیشگیری
- از سنجش کیفیت تا بهبود مراقبت سرطان؛ تجربه یک دهه QOPI در اسپانیا
- افتتاح شعبه اصفهان انجمن توسعه و نوآوری اجتماعی ایران
- یک کشف مهم از دل پاندمی: آیا آنفلوانزا و کووید-۱۹ میتوانند سرطان خفته را در ریه بیدار کنند؟
- وقتی باورهای غلط، درمان سرطان را به تأخیر میاندازند؛ هشدار یک رادیوانکولوژیست
- روز پرستار؛ از همراهی در مسیر سرطان تا امید به سلامتی
- غربالگری سرطان پستان در کشور به ۲۳.۵ درصد رسید
- پالبوسیکلیب؛ آیا زمان حذف شیمیدرمانی در سرطان پستان لومینال فرا رسیده است؟
- داراکسونراسیب؛ تحولی نو در درمان هدفمند سرطان ریه با جهش RAS
- از نوبل پزشکی ۲۰۲۶ تا درمان سرطان؛ آیا نور میتواند سرطان را خاموش کند؟
ورزش با تولید پروتئین ریسک سرطان روده را کاهش می دهد

به گزارش سرطان نیوز به نقل از ساینس دیلی، دانشمندان دانشگاه نیوکاسل انگلستان نشان داده اند که فعالیت بدنی باعث میشود که پروتئین ضدسرطان موسوم به اینترلوکین -۶ (IL-۶) در جریان خون آزاد شود که به ترمیم DNA سلولهای آسیب دیده کمک میکند.
این یافتهها اهمیت فعالیت متوسط در مبارزه با بیماریهای تهدیدکننده جان را روشن میکند و میتواند به توسعه درمانها در آینده کمک کند.
دکتر «سام اورنج»، سرپرست تیم تحقیق، گفت: «شواهد علمی قبلی نشان میدهد که ورزش بیشتر برای کاهش خطر ابتلاء به سرطان روده بهتر است، زیرا هرچه فعالیت بدنی بیشتر باشد احتمال ابتلاء به این بیماری کاهش مییابد. یافتههای ما این نظریه را تأیید میکند.»
وی در ادامه میافزاید: «هنگامی که ورزش چندین بار در هفته در یک دوره طولانی تکرار میشود، مواد مبارزه کننده با سرطان مانند IL-۶ که در جریان خون آزاد میشوند، فرصت تعامل با سلولهای غیرطبیعی، ترمیم DNA آنها و کاهش روند تبدیل به سرطان را دارند.»
در این مطالعه در مقیاس کوچک، ۱۶ مرد ۵۰ تا ۸۰ ساله که همگی دارای فاکتورهای پرریسک سبک زندگی برای سرطان روده، مانند اضافه وزن یا چاقی و نداشتن فعالیت بدنی بودند، مورد بررسی قرار گرفتند.
پس از تهیه نمونه خون اولیه، شرکت کنندگان در مجموع ۳۰ دقیقه با شدت متوسط روی دوچرخههای داخل سالن پدال زدند و به محض پایان پدال زدن، نمونه خون دوم گرفته شد.
به عنوان یک اقدام کنترلی، در یک روز جداگانه، دانشمندان نمونه خون بیشتری را قبل و بعد از استراحت شرکت کنندگان گرفتند. آزمایشهایی برای بررسی اینکه آیا ورزش غلظت پروتئینهای ضد سرطان در خون را در مقایسه با نمونههای استراحت تغییر میدهد یا خیر انجام شد و مشخص شد که پروتئین IL-۶ افزایش مییابد.
دانشمندان نمونههای خون را به سلولهای سرطانی روده در آزمایشگاه اضافه کردند و رشد سلولی را طی ۴۸ ساعت زیر نظر گرفتند. آنها دریافتند که در نمونههای خونی که بلافاصله پس از ورزش جمعآوری میشوند، رشد سلولهای سرطانی در مقایسه با نمونههای جمعآوریشده در حالت استراحت، کُند است.
همچنین علاوه بر کاهش رشد سرطان، میزان آسیب DNA نیز کاهش یافته بود، که نشان میدهد فعالیت بدنی میتواند سلولها را برای ایجاد یک نوع سلول از نظر ژنتیکی پایدار ترمیم کند.
دکتر اورنج گفت: «یافتههای ما واقعاً هیجانانگیز هستند، زیرا مکانیسم جدیدی را نشان میدهند که چگونه فعالیت بدنی خطر سرطان روده را کاهش میدهد.»
وی تاکید میکند: «فعالیت بدنی از هر نوع و با هر مدتی که باشد، میتواند سلامتی را بهبود بخشد و خطر سرطان روده را کاهش دهد، اما همیشه ورزش بیشتر، بهتر است. افرادی که کم تحرک هستند باید با تحرک بیشتر شروع کنند و به دنبال ایجاد فعالیت بدنی در برنامههای روزمره خود باشند.»
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟