سرطان بیضه ؛ از تشخیص هیستولوژیک تا درمان تطبیق‌یافته با ریسک

در تاریخ ۱۵ آبان ۱۴۰۵ (۶ نوامبر ۲۰۲۶)، انجمن رادیوانکولوژی ایران (ISRO) میزبان وبینار تخصصی و کیس‌محور «سرطان بیضه: از تشخیص هیستولوژیک تا درمان تطبیق‌یافته با ریسک» بود که با گردانندگی دکتر محمود رضایی و سخنرانی دکتر هادی مولانا و دکتر پوریا عادلی برگزار شد.

 این نشست علمی با هدف بررسی چالش‌های بالینی و تبیین راهکارهای مبتنی بر گایدالین‌های ۲۰۲۶، به تحلیل مرحله‌به‌مرحله یک بیمار ۳۱ ساله مبتلا به توده بیضه چپ، مارکرهای سرمی بسیار بالا، متاستازهای متعدد ریوی و کبدی، و در نهایت عود بیماری با تبدیل بدخیم سوماتیک به رابدومیوسارکوم اختصاص یافت.

در بخش ارزیابی اولیه، پنل متخصصان تاکید کرد که علی‌رغم گستردگی متاستازها، ارکیکتومی رادیکال اینگویبال همچنان اولویت دارد و تغییر ترتیب استاندارد درمان تنها در شرایط تهدیدکننده حیات قابل توجیه است؛ همچنین حفظ باروری بیمار پیش از شروع درمان گنادوتوکسیک به عنوان یک الزام بالینی مورد تصریح قرار گرفت.

بر اساس یافته‌های تشخیصی، بیمار به دلیل درگیری کبد در گروه پیش‌آگهی ضعیف طبقه‌بندی شد و رژیم شیمی‌درمانی BEP به عنوان استاندارد خط اول برای این بیمارتجویزشد.

در ادامه، بر ضرورت انجام جراحی PC-RPLND برای توده باقیمانده رتروپریتونئن تاکید شد و تصریح گردید که نیاز به بازسازی عروق بزرگ در مراکز مجرب، منعی برای این رویکرد جراحی محسوب نمی‌شود.

نقطه عطف کیس، عود مارکرمنفی بیماری در ماه شانزدهم و تشخیص تبدیل بدخیم سوماتیک به رابدومیوسارکوم بود؛ پنل توضیح داد که در این مرحله شیمی‌درمانی TIP فاقد کارایی لازم است و تصمیم‌گیری باید بر پایه تعیین دقیق هیستولوژی و ارزیابی امکان برداشت کامل کانون‌ها صورت گیرد تا درمان بر اساس پروتکل‌های اختصاصی سارکوم هدایت شود.

در نهایت، با توجه به نامناسب بودن جراحی مجدد ریه، استفاده از SBRT برای کنترل موضعی ندول ریوی بعد از درمان های سیستمیک مطرح شد و بر ضرورت تصمیم‌گیری یک تیم چندتخصصی شامل جراح عروق، اورولوژیست انکولوژیست، جراح توراکس  تاکید گردید.

پیام کلیدی این وبینار آن بود که درمان صحیح در چنین مواردی از تعیین دقیق هیستولوژی عود و سنجش امکان برداشت کامل آغاز می‌شود، نه از تجویز روتین شیمی‌درمانی سالویج.