بررسی رویکردهای نوین در تومورهای کلیه، مثانه و سارکوم‌های رتروپریتوئن

در این روز، موضوعات تخصصی بر پایه شواهد علمی و با تأکید بر تصمیم‌گیری مبتنی بر ریسک، انتخاب صحیح بیمار و جایگاه رویکردهای جراحی، سیستمیک،رادیوتراپی و درمان‌های کم‌تهاجمی مورد بررسی قرار گرفت.

برنامه علمی روز دوم با بررسی توده‌های کوچک کلیه (Small Renal Masses) آغاز شد. در این بخش، جایگاه مراقبت فعال (Active Surveillance) در بیماران منتخب و معیارهای بالینی و انکولوژیک تعیین‌کننده انتخاب این رویکرد مورد بحث قرار گرفت. همچنین نقش تصویربرداری‌های پیشرفته، شامل CT و MRI و روش‌های تصویربرداری عملکردی، در افتراق ضایعات و ارزیابی خطر بیماری مورد توجه قرار گرفت. یکی دیگر از محورهای مهم، بیوپسی توده کلیوی پیش از درمان و بررسی اندیکاسیون‌ها، محدودیت‌ها و تأثیر نتایج پاتولوژیک بر انتخاب استراتژی درمانی بود. در ادامه، جایگاه روش‌های ابلیتیو، به‌ویژه ابلیشن حرارتی، به‌عنوان یکی از گزینه‌های درمانی کم‌تهاجمی برای بیماران منتخب بررسی شد.

در ادامه این نشست، موضوع کاربرد هوش مصنوعی در اورولوژی نیز مورد توجه قرار گرفت و در سخنرانی تخصصی «هنر و مهارت پرامپت‌نویسی برای اورولوژیست‌ها در عصر هوش مصنوعی»، ظرفیت‌های استفاده هدفمند از ابزارهای هوش مصنوعی در آموزش، پژوهش و فعالیت‌های حرفه‌ای اورولوژیست‌ها مورد بررسی قرار گرفت.

بخش دیگری از برنامه به یکی از چالش‌برانگیزترین حوزه‌های مدیریت سرطان مثانه غیرمهاجم عضلانی (NMIBC)، یعنی بیماران BCG-Unresponsive، اختصاص داشت. در این پنل، ضمن بررسی جایگاه درمان‌های ایمنی و سیستمیک در بیماران BCG-Naïve، راهبردهای درمانی در بیماران مقاوم یا فاقد پاسخ مناسب به BCG مورد بحث قرار گرفت. همچنین درمان‌های نوین داخل مثانه‌ای و داروهای جدید در حال توسعه، در کنار جایگاه سیستکتومی رادیکال به‌عنوان درمان قطعی در گروهی از بیماران پرخطر، مورد ارزیابی قرار گرفت. یکی از مباحث محوری این بخش، بررسی این پرسش بود که آیا در بیماران دارای شکست درمانی با BCG، انجام سیستکتومی رادیکال در عمل بیش از زمان مناسب به تعویق می‌افتد و این تأخیر چه پیامدهایی می‌تواند بر کنترل انکولوژیک بیماری داشته باشد.

در ادامه، تومورهای دستگاه ادراری فوقانی (UTUC) با رویکردی مبتنی بر ارائه موارد بالینی مورد بررسی قرار گرفت. مباحث این پنل بر انتخاب صحیح بیماران برای درمان‌های حفظ کلیه، از جمله استفاده از روش‌های اندوسکوپیک نظیر RIRS، چالش‌های تعیین جایگاه درمان نئوادجوانت، اندیکاسیون‌های نفرویورترکتومی رادیکال و نقش لنفادنکتومی متمرکز بود. همچنین کاربرد درمان‌های داخل دستگاه ادراری، از جمله BCG و جمسیتابین، در شرایط بالینی مناسب مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفت.

در بخش میانی برنامه، سخنرانی تخصصی درباره فئوکروموسیتوم بدخیم ارائه شد و ابعاد تشخیصی، درمانی و چالش‌های مدیریت این تومور نادر مورد توجه قرار گرفت. پس از این سخنرانی، مسابقه پژوهشی با مشارکت مرکز تحقیقات اوروانکولوژی برگزار شد که در آن جمعی از رزیدنت‌های برتر به ارائه و رقابت علمی پرداختند. برگزاری این بخش، در کنار محتوای تخصصی کنگره، بر اهمیت توسعه فعالیت‌های پژوهشی و تقویت مهارت‌های علمی نسل جوان اورولوژی تأکید داشت.

در بخش بعدازظهر، تمرکز برنامه به سرطان کلیه متاستاتیک معطوف شد. یکی از مباحث اصلی، جایگاه نفروکتومی سیتورداکتیو (Cytoreductive Nephrectomy) در عصر درمان‌های سیستمیک مدرن بود. در این زمینه، شواهد حاصل از مطالعات CARMENA و SURTIME و تأثیر نتایج این مطالعات بر تغییر الگوریتم‌های درمانی مورد بررسی قرار گرفت. همچنین رویکردهای ترکیبی مبتنی بر ایمونوتراپی/ایمونوتراپی (IO/IO) و ایمونوتراپی/مهارکننده‌های تیروزین کیناز (IO/TKI) و جایگاه این درمان‌ها در مدیریت بیماران مبتلا به سرطان کلیه متاستاتیک مورد بحث قرار گرفت. در ادامه، نقش پزشکی هسته‌ای در ارزیابی و مدیریت بیماران مبتلا به بیماری متاستاتیک نیز مورد توجه قرار گرفت.

همچنین در بخش دیگری از برنامه، اندواورولوژی در اوروانکولوژی با تمرکز بر دستگاه ادراری فوقانی و تحتانی مورد بررسی قرار گرفت. این بخش به تشریح ظرفیت روش‌های اندوسکوپیک و کم‌تهاجمی در تشخیص، درمان و پیگیری بیماران مبتلا به تومورهای اورولوژیک اختصاص داشت و بر نقش روزافزون این تکنیک‌ها در چارچوب درمان‌های انکولوژیک چندوجهی تأکید شد.

آخرین پنل تخصصی روز دوم به سارکوم‌های خلف‌صفاق (Retroperitoneal Sarcoma؛ RPS) اختصاص یافت. در این نشست، جراحی به‌عنوان رکن اصلی درمان در بیماران منتخب مورد تأکید قرار گرفت و جایگاه رادیوتراپی پیش از عمل، نقش درمان‌های سیستمیک و راهبردهای مدیریت بیماری عودکرده مورد بررسی قرار گرفت. از محورهای مهم این بحث، ضرورت انتخاب درمان بر اساس ویژگی‌های بافت‌شناختی تومور، وسعت بیماری، قابلیت برداشت کامل تومور و شرایط عمومی بیمار بود و بر اهمیت رویکرد چندرشته‌ای در مدیریت این گروه از بیماران تأکید شد.

روز دوم کنگره با یک مناظره علمی درباره جایگاه درمان نئوادجوانت در مقایسه با ادجوانت در سرطان کلیه موضعاً پیشرفته به پایان رسید. این مناظره با طرح دیدگاه‌های موافق و مخالف و مشارکت حاضران از طریق رأی‌گیری زنده برگزار شد و به بررسی شواهد موجود، مزایا و محدودیت‌های هر دو استراتژی درمانی پرداخت.

مجموع مباحث ارائه‌شده در دومین روز کنگره، تصویری از تحولات اخیر در مدیریت بدخیمی‌های دستگاه ادراری و سارکوم‌های رتروپریتوئن ارائه کرد و بر اهمیت درمان شخصی‌سازی‌شده، تصمیم‌گیری مبتنی بر شواهد، انتخاب دقیق بیماران و همکاری چندرشته‌ای در مسیر ارتقای نتایج انکولوژیک تأکید داشت. روز سوم هشتمین کنگره سالانه اوروانکولوژی، یکشنبه ۸ شهریور، با تمرکز بر سرطان آلت تناسلی و اوروانکولوژی کودکان ادامه خواهد یافت.