- سابقه خانوادگی سرطان پستان؛ عامل خطر مهم، اما پیشبینیکننده سرنوشت بیماری نیست
- ساکیتوزوماب گوویتکان به همراه پمبرولیزوماب؛ استاندارد جدید درمان خط اول سرطان پستان متاستاتیک؟
- سرطان دیگر بیماری سالمندان نیست؛ چگونه باید با سرطان در جوانان مقابله کرد؟
- درگذشت مریم همتیان؛ چرا سرطان در جوانان در حال افزایش است؟
- درمان سلولی CAR-T در برزیل؛ امید تازه برای بیماران مبتلا به لنفوم مقاوم به درمان
- چشمانداز سرطان تا ۲۰۵۰؛ افزایش ۷۰ درصدی موارد جدید و شکاف نگرانکننده بقا در جهان
- جدیدترین یافتههای علمی درباره HPV در دومین روز سمینار انجمن سرطانهای زنان ایران
- آیا نمونهبرداری باعث پخش شدن سرطان میشود؟ پاسخ علمی به یک باور قدیمی
- چگونه درمانهای هدفمند و ایمونوتراپی چشمانداز سرطان ریه را تغییر دادهاند؟
- درمان هدفمند سرطان تخمدان با SYS6043 نتایج امیدوارکنندهای داشت
- درمان CAR-T در سرطان تخمدان؛ امیدی نو با وجود چالشهای بزرگ
- چرا برخی تستهای HPV مثبت، بعداً منفی میشوند؟
- آغاز زودهنگام ADT، خطر نوتروپنی شدید را در درمان سهگانه سرطان پروستات کاهش میدهد
- پیشبینی دقیقتر بقا در متاستازهای کبدی کولورکتال؛ حجم تومور جایگزین نمرات خطر سنتی میشود
چرا برخی تستهای HPV مثبت، بعداً منفی میشوند؟
نتایج برنامه غربالگری سرطان دهانه رحم در سوئد نشان میدهد اختلاف آماری میان خودنمونهگیری واژینال و نمونهبرداری پزشک از دهانه رحم پدیدهای قابل انتظار و از نظر علمی قابل توجیه است. در این برنامه، تعداد قابلتوجهی از زنانی که نتیجه خودنمونهگیری HPV آنها مثبت بوده، در نمونهبرداری بعدی توسط پزشک نتیجه منفی دریافت کردهاند؛ موضوعی که در نگاه نخست ممکن است نگرانکننده به نظر برسد، اما شواهد نشان میدهد این اختلاف الزاماً به معنای خطای آزمایش یا ضعف برنامه غربالگری نیست.
مهمترین علت این ناهماهنگی، تفاوت محل نمونهبرداری است. در خودنمونهگیری، نمونه از مخاط واژن تهیه میشود، در حالی که پزشک مستقیماً از دهانه رحم نمونهبرداری میکند. به همین دلیل، خودنمونهگیری میتواند عفونتهای گذرا و موقتی HPV را که هنوز دهانه رحم را درگیر نکردهاند نیز شناسایی کند.
عامل مهم دیگر، فاصله زمانی بین دو آزمایش است. بسیاری از عفونتهای HPV طی چند ماه و به کمک سیستم ایمنی بدن بهطور طبیعی پاکسازی میشوند؛ بنابراین ممکن است فرد در زمان انجام خودنمونهگیری نتیجه مثبت داشته باشد، اما هنگام مراجعه برای نمونهبرداری پزشک، ویروس دیگر قابل شناسایی نباشد.
از سوی دیگر، استفاده از آزمون Aptima همراه با مرحله پیشگرمایش (Pre-heating) در برنامه غربالگری سوئد، حساسیت تشخیصی را افزایش داده و باعث شناسایی تعداد بیشتری از عفونتهای HPV در خودنمونهها شده است. با این حال، نکته مهم آن است که هر دو روش در تشخیص ضایعات پیشسرطانی پرخطر (CIN2+) عملکرد مشابهی دارند؛ موضوعی که نشان میدهد هدف اصلی غربالگری، یعنی شناسایی ضایعات بالینی مهم، همچنان با دقت مناسبی انجام میشود.
در واقع، این اختلاف نتایج نهتنها نشاندهنده ضعف برنامه نیست، بلکه بیانگر حساسیت بالای روش غربالگری و عملکرد مناسب الگوریتمهای پیگیری برای تفکیک عفونتهای گذرا از ضایعات واقعی و نیازمند درمان است.
با وجود این، افزایش تعداد نتایج مثبت در خودنمونهگیری HPV موجب انجام بررسیهای تکمیلی بیشتری میشود؛ موضوعی که ضرورت بازنگری در الگوریتمهای تریاژ و استفاده از نشانگرهای زیستی اختصاصیتر را برای کاهش مراجعات و مداخلات غیرضروری و همچنین بهینهسازی هزینههای نظام سلامت برجسته میکند.
در مجموع، اجرای برنامه ارسال مستقیم کیتهای خودنمونهگیری به منزل توانسته پوشش غربالگری سرطان دهانه رحم را افزایش داده و فرصت تشخیص زودهنگام بیماری را برای زنان بیشتری فراهم کند. انتظار میرود با بهبود آزمونهای تشخیصی، ارتقای کیفیت سیتولوژی، اصلاح فرآیندهای پیگیری و بهروزرسانی راهنماهای بالینی، اثربخشی این برنامه در سالهای آینده بیش از پیش افزایش یابد.
اولوموراسیب؛ امید تازه برای درمان سرطان لوزالمعده
درمان سلولی CAR-T در برزیل؛ امید تازه برای بیماران مبتلا به لنفوم مقاوم به درمان
چرا برخی تستهای HPV مثبت، بعداً منفی میشوند؟
اوروانکولوژی در ۲۰۳۰؛ آغاز عصر درمانهای تطبیقی و پزشکی دقیق
سرطان پوست چیست؟ علائم، علل، تشخیص و جدیدترین روشهای درمان سرطان پوست