شیمی‌درمانی نئوادجوانت در سرطان کولون پیشرفته موضعی: شواهد تازه از متاآنالیز ۲۰۲۵

به گزارش گروه سرطان، سرطان نیوز، درمان سرطان کولون پیشرفتهٔ موضعی (LACC) همواره با چالش‌های مهمی همراه بوده است. رویکرد استاندارد کنونی، جراحی اولیه (Upfront Surgery) و سپس شیمی‌درمانی کمکی است. با این حال، به‌دلیل نرخ عود قابل‌توجه (۲۰ تا ۳۰٪) و نیز احتمال تأخیر در شروع شیمی‌درمانی پس از جراحی، رویکرد شیمی‌درمانی نئوادجوان (NAC) به عنوان یک گزینهٔ جایگزین مطرح شده است. متاآنالیز حاضر که توسط ساسون و همکاران در سال ۲۰۲۵ منتشر شده، با بررسی هشت کارآزمایی تصادفی‌سازی‌شده (RCT) شامل ۳۰۳۸ بیمار، به مقایسهٔ نتایج انکولوژیک NAC در مقابل جراحی اولیه پرداخته است.

نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که NAC به‌طور معناداری موجب بهبود بقای کلی ۵ ساله (OS) از ۷۷.۸٪ به ۸۱.۴٪ (HR: ۰.۷۷) و نیز بهبود بقای بدون بیماری ۵ ساله (DFS) از ۷۳.۷٪ به ۷۹.۲٪ (HR: ۰.۸۰) می‌شود. علاوه بر این، نرخ حاشیهٔ مثبت جراحی (R۱) نیز در گروه NAC به‌طور قابل‌توجهی کمتر بود (۴.۱٪ در مقابل ۶.۳٪). جالب توجه آنکه، NAC افزایشی در نرخ نشتی یا آبسهٔ آناستوموز ایجاد نکرد که نشان‌دهندهٔ پروفایل ایمنی مطلوب این رویکرد است.

یکی از نقاط قوت این مطالعه، پایین بودن ناهمگونی بین مطالعات (I² ≤ ۴.۴%) و نیز کیفیت بالای شواهد (GRADE بالا) است. همچنین، آنالیز توالی کارآزمایی (TSA) نشان داد که نتایج به‌دست‌آمده از نظر آماری قوی هستند و انجام مطالعات بیشتر به‌احتمال زیاد این نتیجه‌گیری را تغییر نخواهد داد.

به‌طور کلی، این متاآنالیز شواهد محکمی را در حمایت از استفاده از NAC در بیماران مبتلا به LACC ارائه می‌دهد که نه‌تنها موجب بهبود نتایج انکولوژیک می‌شود، بلکه از نظر ایمنی نیز قابل‌قبول است. البته باید توجه داشت که انتخاب دقیق بیماران بر اساس مرحله‌بندی دقیق تصویربرداری پیش از عمل، برای جلوگیری از درمان بیش‌ازحد ضروری است. مطالعات آتی می‌توانند بر بهینه‌سازی رژیم‌های شیمی‌درمانی نئوادجوانت و نیز بررسی نتایج گزارش‌شده توسط بیمار متمرکز شوند.