کورسوی امیدی تازه برای درمان شایع‌ترین آلرژی کودکان

یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که یک آزمایش خون ساده می‌تواند شاخص اولیه‌ای از اثربخشی درمان ارائه دهد و راه را برای درمان‌های دقیق‌تر و ایمن‌تر در آینده هموار کند.

این مطالعه توسط یانگ-آی لی از مرکز پزشکی مولکولی مکس دلبروک، به همراه کیرستن بایر از بیمارستان چاریته در برلین، رهبری شد و در مجله علمی آلرژی منتشر شد.

به عنوان بخشی از این تحقیق، این تیم نمونه‌های خون و سلول‌های ایمنی ۳۸ کودک با میانگین سنی هفت سال را که همگی تحت درمان حساسیت‌زدایی خوراکی با بادام زمینی قرار گرفته بودند، تجزیه و تحلیل کرد.

محققان همچنین بر اندازه‌گیری غلظت آنتی‌بادی‌های مرتبط با آلرژی، معروف به ایمونوگلوبولین‌ها، و سطح واسطه‌های التهابی معروف به سیتوکین‌ها، قبل و بعد از درمان تمرکز کردند.

شاخص‌های پیش‌بینی اولیه

الکس آرنو-زولر، یکی از نویسندگان این مقاله، اظهار داشت: «به نظر می‌رسد کودکانی که به درمان پاسخ دادند، حتی قبل از شروع درمان، سیستم ایمنی واکنش‌پذیر کمتری داشتند. ما مشاهده کردیم که آنها سطح پایین‌تری از ایمونوگلوبولین‌ها و سیتوکین‌ها را در خون خود نسبت به سایر کودکان داشتند.»

این کشف اهمیت نشانگر‌های ایمنی خون را به عنوان پیش‌بینی‌کننده‌های اولیه نشان می‌دهد که می‌تواند به پزشکان کمک کند تا کودکانی را که به احتمال زیاد به درمان پاسخ می‌دهند، از قبل شناسایی کنند و حتی خطر بالقوه را برای هر مورد تخمین بزنند.

یونگ-آی لی، محقق، معتقد است که این یافته‌ها، دریچه‌ای را برای اصلاح برنامه‌های درمانی از قبل، چه از نظر مدت زمان و چه از نظر میزان آلرژن‌های تجویز شده، بر اساس ساختار ایمنی فردی هر کودک، باز می‌کند.

این تیم تحقیقاتی اکنون در حال برنامه‌ریزی یک مطالعه پیگیری برای تأیید این یافته‌ها و همچنین توسعه یک مدل پیش‌بینی است که می‌تواند از این نشانگر‌های ایمنی برای تنظیم ایمونوتراپی برای هر بیمار از طریق یک آزمایش خون ساده استفاده کند.

رایج‌ترین آلرژی‌ها

شایان ذکر است که آلرژی به بادام زمینی یکی از رایج‌ترین آلرژی‌های غذایی در بین کودکان است که تقریباً ۳ ٪ از کودکان در کشور‌های صنعتی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

ایمونوتراپی خوراکی روشی امیدوارکننده برای کاهش این آلرژی‌ها است که با قرار دادن تدریجی بدن در معرض مقادیر کمی از آلرژن‌ها انجام می‌شود. با این حال، این درمان برای همه مناسب نیست و می‌تواند در برخی از بیماران واکنش‌های جدی ایجاد کند.

این مطالعه جدید، کورسوی امیدی برای بهبود نتایج این نوع درمان با تطبیق دقیق‌تر آن با هر مورد خاص، و در نتیجه کاهش عوارض و افزایش اثربخشی آن، ارائه می‌دهد.