علم در خدمت ایمنی غذا: مسئولیتی همگانی

چرا ایمنی غذا برای من، به عنوان یک پزشک، اهمیت دارد؟

در حرفه رادیوانکولوژی، هر روز شاهد پیامدهای ناگوار بیماری‌هایی هستم که ریشه در عوامل محیطی، از جمله مصرف غذاهای ناسالم دارند. بر اساس آمارهای سازمان جهانی بهداشت، سالانه ۶۰۰ میلیون نفر در جهان به دلیل بیماری‌های ناشی از غذای آلوده بیمار می‌شوند و این موضوع، بار سنگینی بر سیستم‌های بهداشتی وارد می‌کند.
آلودگی‌های میکروبی، شیمیایی و حتی مقاومت ضد میکروبی (AMR) ناشی از استفاده نادرست از داروها در دام و طیور، همگی تهدیداتی هستند که علم می‌تواند راهکارهای پیشگیرانه مؤثری برای آن‌ها ارائه دهد.

علم چگونه از سفره ما محافظت می‌کند؟

• ارزیابی ریسک: نهادهای علمی مانند JECFA (کمیته تخصصی افزودنی‌های غذایی) و JEMRA (ارزیابی خطرات میکروبی) با ارائه داده‌های دقیق، پایه‌گذار استانداردهای بین‌المللی مانند کدکس آلیمنتاریوس هستند.

• مبارزه با مقاومت آنتی‌بیوتیکی: همکاری نزدیک بین حوزه پزشکی و کشاورزی برای کاهش مصرف غیرضروری آنتی‌بیوتیک‌ها در دام‌پروری الزامی است.

• فناوری‌های نوین: از تابش‌دهی غذا برای کاهش آلودگی‌ها تا بهره‌گیری از هوش مصنوعی در ردیابی زنجیره تأمین، علم ابزارهای قدرتمندی در اختیار ما گذاشته است.

مسئولیت ما به‌عنوان مصرف‌کننده و متخصصان سلامت چیست؟

• پنج کلید طلایی WHO برای غذای ایمن را باید جدی گرفت:
  ۱. شست‌وشوی مداوم دست‌ها و سطوح
  ۲. جداسازی مواد خام و پخته
  ۳. پخت کامل غذا
  ۴. نگهداری در دمای مناسب
  ۵. استفاده از آب و مواد اولیه سالم

• آموزش عمومی: اطلاع‌رسانی درباره خطرات مواد غذایی آلوده، به‌ویژه برای گروه‌های آسیب‌پذیر مانند بیماران تحت درمان سرطان، ضروری است.

• حمایت از تحقیقات علمی: همکاری چندرشته‌ای بین پزشکان، کشاورزان و دانشمندان باید تقویت شود تا بتوان به چالش‌های نوظهوری چون تغییرات اقلیمی و تأثیر آن بر ایمنی غذا پاسخ داد.

پیام پایانی

غذای ناسالم نه‌تنها موجب بیماری می‌شود، بلکه اثربخشی درمان‌های پزشکی را نیز کاهش می‌دهد. در روز جهانی ایمنی غذایی، بیایید همگی متعهد شویم که از علم به‌عنوان راهنمای عمل برای حفظ سلامت فردی و اجتماعی استفاده کنیم. زیرا اگر غذا ایمن نباشد، غذا نیست!

دکتر پوریا عادلی متخصص رادیوانکولوژی