- غربالگری سرطان پستان در کشور به ۲۳.۵ درصد رسید
- پالبوسیکلیب؛ آیا زمان حذف شیمیدرمانی در سرطان پستان لومینال فرا رسیده است؟
- داراکسونراسیب؛ تحولی نو در درمان هدفمند سرطان ریه با جهش RAS
- از نوبل پزشکی ۲۰۲۶ تا درمان سرطان؛ آیا نور میتواند سرطان را خاموش کند؟
- برگزاری کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ بررسی تازهترین رویکردهای تشخیص و درمان
- سرطان پستان؛ اهمیت تشخیص زودهنگام و پیشگیری
- آمیوانتاماب در سرطان ریه با جهش اگزون ۲۰ EGFR؛ نتایج نهایی مطالعه PAPILLON چه میگویند؟
- پزشکی را نمیتوان به الگوریتمها سپرد؛ هوش مصنوعی جایگزین رابطه پزشک و بیمار نمیشود
- میدان الکتریکی، اوسیمرتینیب و شکستن مقاومت در گلیوبلاستوما
- دیپلماسی سلامت؛ زبان مشترک ملتها برای ساختن آیندهای سالمتر
- همکاری رادیوانکولوژی ایران و ازبکستان؛ تفاهمنامه مشترک در بخارا امضا شد
- درمان سرطان کبد کودکان با CAR-T؛ پاسخ کامل یک کودک مبتلا به هپاتوبلاستوما
- سرطانهای نادر؛ چالشهای تشخیص، درمان و دسترسی بیماران به خدمات تخصصی
- رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
- ماه آگاهیرسانی سرطانهای ژنیکولوژیک؛ از واکسن HPV تا ضرورت تشخیص زودهنگام
کشف تاثیر سن اولین زایمان بر افزایش ۳ برابری احتمال ابتلا به یک سرطان کشنده

به گزارش گروه سرطان، سرطان نیوز، در این مطالعه علمی، ارتباط بین تأخیر در مادر شدن و افزایش وزن در بزرگسالی با احتمال ابتلا به این سرطان بررسی شده است. نتایج، زنگ خطری برای زنانی است که فرزندآوری را به بعد از ۳۰ سالگی موکول کرده یا اصلاً تصمیم به بچهدار شدن ندارند. اما چرا این دو عامل تا این حد مهماند؟
پژوهشگران هشدار دادهاند زنانی که نخستین فرزند خود را بعد از ۳۰ سالگی به دنیا میآورند، یا اصلاً بچهدار نمیشوند، ممکن است تا نزدیک به سه برابر بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان سینه قرار بگیرند.
این مطالعه نشان داده زنانی که مادر شدن را به تعویق میاندازند، با افزایش قابلتوجهی در احتمال ابتلا به این بیماری مواجهاند؛ بهویژه اگر در دوران بزرگسالی دچار اضافهوزن شوند.
نتایج این تحقیق در کنگره اروپایی درباره چاقی که در شهر مالاگا اسپانیا برگزار شد، ارائه شد. در این پژوهش، ۴۸،۴۱۷ زن با میانگین سنی ۵۷ سال مورد بررسی قرار گرفتند.
بیشتر این زنان شاخص توده بدنی (BMI) حدود ۲۶ داشتند، که در محدوده اضافهوزن قرار میگیرد.
محققان دانشگاه منچستر این زنان را در سه گروه تقسیم کردند: زنانی که قبل از ۳۰ سالگی بچهدار شدهاند، زنانی که بعد از ۳۰ سالگی مادر شدهاند و زنانی که اصلاً فرزندی نداشتهاند.
بیشتر بخوانید
آنها همچنین میزان افزایش وزن این زنان را از سن ۲۰ سالگی تاکنون بررسی کردند.
برای این کار، از زنان خواسته شد وزن خود در ۲۰ سالگی را به یاد بیاورند و سپس با وزن کنونیشان مقایسه شد.
سرطان سینه
زنان شرکتکننده بهطور میانگین به مدت ۶.۴ سال تحت نظر قرار گرفتند. در این مدت، ۱،۷۰۲ نفر از آنها به سرطان سینه مبتلا شدند و حدود ۸۵ درصد زنان حداقل پنج سال پس از تشخیص بیماری زنده میمانند.
اما یافتههای این تحقیق نشان داد زنانی که بیش از ۳۰ درصد وزن بدن خود را در بزرگسالی اضافه کردهاند و نخستین فرزندشان را پس از ۳۰ سالگی به دنیا آوردهاند یا بچهدار نشدهاند، ۲.۷۳ برابر بیشتر در معرض خطر سرطان سینه قرار دارند.
در مقابل، زنانی که قبل از ۳۰ سالگی بچهدار شدهاند و افزایش وزنی کمتر از ۵ درصد داشتهاند، خطر ابتلای بسیار کمتری دارند.
دکتر لی مالکمسون، محقق اصلی این مطالعه، توضیح داد که این دو عامل، یعنی افزایش وزن و تأخیر در زایمان، در کنار هم خطر ابتلا به سرطان سینه را بالا میبرند.
او گفت: «اگر اطلاعات بیشتری درباره اینکه چگونه سن مادر شدن و اضافهوزن بر خطر سرطان سینه تأثیر میگذارند داشته باشیم، میتوانیم بهتر تشخیص دهیم چه کسانی بیشتر در معرض خطر هستند و توصیههای لازم را دقیقتر ارائه کنیم.»
تحقیقات پیشین نیز نشان دادهاند که بچهدار شدن در سنین پایین میتواند از بروز سرطان سینه بعد از یائسگی جلوگیری کند.
از سوی دیگر، افزایش وزن یکی از عوامل شناختهشده در بالا رفتن احتمال ابتلا به این بیماری است.
اما این تحقیق اولین مطالعهای است که نشان میدهد این دو عامل چگونه با هم اثر میگذارند و اینکه فایده مادر شدن در سنین پایین نمیتواند اثرات منفی اضافهوزن بالا در آینده را خنثی کند.
دکتر لی در پایان افزود: «ضروری است که پزشکان بدانند ترکیب افزایش وزن زیاد با زایمان در سن بالا یا نداشتن فرزند بهطور چشمگیری خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش میدهد.»
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟