- کاپیواسرتیب در سرطان پروستات با نقص PTEN: مزیت پایدار در بقا با تفسیری محتاطانه
- داروهایی که نفسِ بیمار را میگیرند، نه تومور را
- از واکسنهای اختصاصی تا درمانهای هوشمند؛ مهمترین تحولات درمان سرطان در ESMO 2026
- نتایج روز نخست کنگره انکولوژی مادرید
- سرب و سرطان؛ خطرات پنهان مسمومیت با سرب و راههای پیشگیری
- از سنجش کیفیت تا بهبود مراقبت سرطان؛ تجربه یک دهه QOPI در اسپانیا
- افتتاح شعبه اصفهان انجمن توسعه و نوآوری اجتماعی ایران
- یک کشف مهم از دل پاندمی: آیا آنفلوانزا و کووید-۱۹ میتوانند سرطان خفته را در ریه بیدار کنند؟
- وقتی باورهای غلط، درمان سرطان را به تأخیر میاندازند؛ هشدار یک رادیوانکولوژیست
- روز پرستار؛ از همراهی در مسیر سرطان تا امید به سلامتی
- غربالگری سرطان پستان در کشور به ۲۳.۵ درصد رسید
- پالبوسیکلیب؛ آیا زمان حذف شیمیدرمانی در سرطان پستان لومینال فرا رسیده است؟
- داراکسونراسیب؛ تحولی نو در درمان هدفمند سرطان ریه با جهش RAS
- از نوبل پزشکی ۲۰۲۶ تا درمان سرطان؛ آیا نور میتواند سرطان را خاموش کند؟
- برگزاری کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ بررسی تازهترین رویکردهای تشخیص و درمان
آیا بیماران مبتلا به سرطان رکتوم همیشه نیاز به کیسههای کلستومی دارند؟

به گزارش گروه سرطان، سرطان نیوز، رکتوم به انتهای روده بزرگ گفته میشود. مانند هر بافت دیگری در بدن، رکتوم نیز میتواند به سرطان مبتلا شود. سرطان رکتوم یکی از بیماریهایی است که در سالهای اخیر شیوع بیشتری یافته و نیازمند درمانهای خاص است.
آیا تمام بیماران سرطان رکتوم به کیسههای دائم نیاز دارند؟
دکتر عادلی توضیح داد: بیمارانی که تحت جراحی در ناحیهی اسفنکتر یا عضلات کنترلکنندهی مدفوع قرار میگیرند، ممکن است بعد از درمان دچار بیاختیاری شوند. این بیماران معمولاً به کیسههای کلستومی دائم نیاز دارند.
با این حال، امروزه به لطف پیشرفت در ساخت کیسههای کلستومی، استفاده از آنها نسبت به گذشته راحتتر شده و بسیاری از بیماران توانستهاند با عادت به این تغییر در سبک زندگی، زندگی نرمال و خوبی را تجربه کنند.
آیا امکان عدم انجام جراحی و استفاده از کیسه وجود دارد؟
در پاسخ به این پرسش، دکتر عادلی گفت: در روند درمان سرطان رکتوم، پیش از جراحی، بیمار تحت شیمیدرمانی و رادیوتراپی قرار میگیرد. در برخی موارد خاص، پس از این مراحل، اثری از تودهی سرطانی در بررسیهای بعدی مشاهده نمیشود. در چنین شرایطی، پزشک و بیمار میتوانند با پذیرش ریسک، تصمیم بگیرند که از عمل جراحی صرفنظر کنند.
وی تأکید کرد که این تصمیم بر مبنای یک تئوری است و باید این تصنیم به طور کاملاً فردی، با درنظر گرفتن شرایط بیمار و مشاوره دقیق اتخاذ شود.
نقش ایمونوتراپی در درمان سرطان رکتوم
دکتر عادلی به نقش ایمونوتراپی در درمان برخی بیماران رکتوم اشاره کرد و افزود: اگر تودهی سرطانی از نوعی باشد که به داروهای ایمونوتراپی پاسخ دهد (تودههای MSI-high)، شاید بتوان با استفاده از این داروها از رادیوتراپی و جراحی صرفنظر کرد.
وی نکات مهمی را دربارهی این روش درمانی برشمرد:
تنها حدود ۱۳ درصد از بیماران رکتوم دارای ویژگی مناسب برای ایمونوتراپی هستند.
صرفنظر از جراحی تنها در صورت پاسخ کامل به درمان ایمونوتراپی است که صرف نظر کردن از جراحی و کیسه کولستومی امکانپذیر است.
هزینهی بالای ایمونوتراپی، بهویژه با داروهای خارجی، از چالشهای بزرگ این روش محسوب میشود.
نتیجهگیری
به گفتهی دکتر پوریا عادلی، هرچند استفاده از ایمونوتراپی و روشهای نوین درمانی میتواند برای برخی بیماران مبتلا به سرطان رکتوم گزینهای امیدبخش باشد، اما این تصمیم باید کاملاً فردی و با مشاوره دقیق انجام شود. همچنین، بیماران نباید از درمانهای موثر مانند جراحی فرار کنند، زیرا هدف نهایی حفظ کیفیت زندگی و سلامت آنان است.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟