- سرطان بیضه ؛ از تشخیص هیستولوژیک تا درمان تطبیقیافته با ریسک
- کاپیواسرتیب در سرطان پروستات با نقص PTEN: مزیت پایدار در بقا با تفسیری محتاطانه
- داروهایی که نفسِ بیمار را میگیرند، نه تومور را
- از واکسنهای اختصاصی تا درمانهای هوشمند؛ مهمترین تحولات درمان سرطان در ESMO 2026
- نتایج روز نخست کنگره انکولوژی مادرید
- سرب و سرطان؛ خطرات پنهان مسمومیت با سرب و راههای پیشگیری
- از سنجش کیفیت تا بهبود مراقبت سرطان؛ تجربه یک دهه QOPI در اسپانیا
- افتتاح شعبه اصفهان انجمن توسعه و نوآوری اجتماعی ایران
- یک کشف مهم از دل پاندمی: آیا آنفلوانزا و کووید-۱۹ میتوانند سرطان خفته را در ریه بیدار کنند؟
- وقتی باورهای غلط، درمان سرطان را به تأخیر میاندازند؛ هشدار یک رادیوانکولوژیست
- روز پرستار؛ از همراهی در مسیر سرطان تا امید به سلامتی
- غربالگری سرطان پستان در کشور به ۲۳.۵ درصد رسید
- پالبوسیکلیب؛ آیا زمان حذف شیمیدرمانی در سرطان پستان لومینال فرا رسیده است؟
- داراکسونراسیب؛ تحولی نو در درمان هدفمند سرطان ریه با جهش RAS
- از نوبل پزشکی ۲۰۲۶ تا درمان سرطان؛ آیا نور میتواند سرطان را خاموش کند؟
لزوم بازنگری جدی در روشهای درمانی «سرطان پروستات»

به گزارش گروه سرطان، سرطان نیوز، سرطان پروستات زمانی رخ میدهد که سلولهای این غده در بدن مردان بهطور غیرقابلکنترل رشد کنند. عوامل متعددی، از جمله سن، سابقه خانوادگی، و جهشهای ژنتیکی، در این بیماری نقش دارند. یکی از ژنهایی که تاکنون تصور میشد تأثیر مهمی در ایجاد این سرطان دارد، BRCA ۱ است. این ژن در روند ترمیم آسیبهای DNA نقش دارد و پیش از این مشخص شده بود که جهش در آن میتواند خطر ابتلا به سرطان پستان و تخمدان را افزایش دهد. به همین دلیل، برخی پژوهشگران گمان میکردند که این جهش ممکن است در بروز سرطان پروستات نیز نقش داشته باشد.
درمان سرطان پروستات به روشهای مختلفی انجام میشود که یکی از آنها استفاده از داروهای مهارکننده PARP است. این داروها با جلوگیری از ترمیم آسیبهای DNA در سلولهای سرطانی، به مقابله با این بیماری کمک میکنند. تاکنون تصور میشد که مردانی که دارای جهشهای ژنتیکی در BRCA ۱ هستند، ممکن است به این داروها پاسخ بهتری بدهند. اما اگر این ژن نقشی در ایجاد سرطان نداشته باشد، شاید تجویز این داروها برای همه بیماران مبتلا به این جهش، ضروری نباشد.
محققان دانشگاهی در ژاپن و انگلیس برای بررسی این موضوع، دادههای ژنتیکی ۴۵۰ مرد مبتلا به سرطان پروستات را که بین سالهای ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴ در شمال غرب انگلستان تحت آزمایش قرار گرفته بودند، تجزیه و تحلیل کردند. آنها بهطور خاص به دنبال جهشهای ژنتیکی در چندین ژن مرتبط با ترمیم DNA، از جمله BRCA ۱و BRCA ۲، بودند تا مشخص شود کدامیک از این جهشها ارتباط مستقیمی با بیماری دارد.
در این پژوهش، نمونههای ژنتیکی این بیماران برای بررسی جهشهای موروثی (از طریق ارث) و اکتسابی (که در طول زندگی ایجاد شدهاند) تحلیل شد. هدف از این کار، تعیین نقش دقیق این جهشها در پیشرفت سرطان و ارزیابی تأثیر آنها بر درمانهای فعلی بود.
نتایج این پژوهش نشان دادند که برخلاف انتظار، جهش در ژن BRCA ۱ نقش چندانی در شروع یا پیشرفت سرطان پروستات ندارد. در میان ۴۵۰ بیمار مورد بررسی، تنها دو نفر دارای جهش در این ژن بودند که یکی از آنها همزمان دارای جهش در ژن ATM بود، عاملی که احتمالاً تأثیر بیشتری در سرطان داشته است. در مقابل، جهش در ژن BRCA ۲ در تعداد بیشتری از بیماران دیده شد و به نظر میرسد که تأثیر قابلتوجهی در شدت و گسترش بیماری دارد.
بیشتر بخوانید
بررسیهای بیشتر نشان دادند که جهش در ژنهای ATM و BRCA ۲ با گسترش سرطان به سایر نقاط بدن مرتبط است، اما چنین ارتباطی برای BRCA ۱ مشاهده نشد. این یافتهها میتوانند بر تصمیمگیریهای پزشکی تأثیر بگذارد، چرا که تاکنون بسیاری از بیماران دارای جهش BRCA ۱ بهعنوان گروهی پرخطر در نظر گرفته میشدند و تحت درمانهای خاصی، از جمله داروهای مهارکننده PARP، قرار میگرفتند.
اهمیت این پژوهش در آن است که میتواند به اصلاح راهکارهای درمانی و آزمایشهای ژنتیکی برای بیماران مبتلا به سرطان پروستات کمک کند. بر اساس این یافتهها، پزشکان میتوانند بر روی ژنهایی تمرکز کنند که نقش واقعی در بیماری دارند، مانند BRCA ۲ و ATM، و از تجویز غیرضروری برخی داروها برای بیمارانی که احتمالاً از آنها سودی نمیبرند، جلوگیری کنند.
همچنین، این تحقیق نشان میدهد که جهشهای ژنی CDK ۱۲ و BRCA ۲ که قبلاً تصور میشد بهطور مستقل عمل میکنند، ممکن است در برخی بیماران بهطور همزمان رخ دهند، موضوعی که میتواند مسیر تحقیقات آینده را تغییر دهد.
این مطالعه در مجله علمی BMJ Oncology منتشر شده است. این نشریه به انتشار تحقیقات پیشرفته در زمینه سرطان اختصاص دارد و یافتههای آن میتواند به بهبود روشهای تشخیص و درمان این بیماری کمک کند.
منبع: ایسنا
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟