- غربالگری سرطان پستان در کشور به ۲۳.۵ درصد رسید
- پالبوسیکلیب؛ آیا زمان حذف شیمیدرمانی در سرطان پستان لومینال فرا رسیده است؟
- داراکسونراسیب؛ تحولی نو در درمان هدفمند سرطان ریه با جهش RAS
- از نوبل پزشکی ۲۰۲۶ تا درمان سرطان؛ آیا نور میتواند سرطان را خاموش کند؟
- برگزاری کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ بررسی تازهترین رویکردهای تشخیص و درمان
- سرطان پستان؛ اهمیت تشخیص زودهنگام و پیشگیری
- آمیوانتاماب در سرطان ریه با جهش اگزون ۲۰ EGFR؛ نتایج نهایی مطالعه PAPILLON چه میگویند؟
- پزشکی را نمیتوان به الگوریتمها سپرد؛ هوش مصنوعی جایگزین رابطه پزشک و بیمار نمیشود
- میدان الکتریکی، اوسیمرتینیب و شکستن مقاومت در گلیوبلاستوما
- دیپلماسی سلامت؛ زبان مشترک ملتها برای ساختن آیندهای سالمتر
- همکاری رادیوانکولوژی ایران و ازبکستان؛ تفاهمنامه مشترک در بخارا امضا شد
- درمان سرطان کبد کودکان با CAR-T؛ پاسخ کامل یک کودک مبتلا به هپاتوبلاستوما
- سرطانهای نادر؛ چالشهای تشخیص، درمان و دسترسی بیماران به خدمات تخصصی
- رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
- ماه آگاهیرسانی سرطانهای ژنیکولوژیک؛ از واکسن HPV تا ضرورت تشخیص زودهنگام
کمک نانوحبابهای زیستی در درمان بیماران مبتلا به سرطان ریه

به گزارش گروه سرطان، سرطان نیوز، سرطان ریه یکی از شایعترین سرطانها است و یکی از کمترین میزان بقا در جهان مربوط به مبتلایان به سرطان ریه است. سیتوکینها، که پروتئینهای سیگنالینگ کوچک هستند، مانند اینترلوکین ۱۲ (IL-۱۲)، پتانسیل قابل توجهی به عنوان سرکوبگرهای تومور دارند، با این حال، کاربردهای آنها به دلیل بسیاری از عوارض جانبی شدید محدود شده است.
در مقالهای که در تاریخ ۱۱ ژانویه در مجله Nature Nanotechnology منتشر شد، کی چنگ، استاد مهندسی زیست پزشکی و همکارانش نشان دادند که میتوان با استفاده از نانوحبابهایی به نام اگزوزوم، این بیماری را درمان کرد.
این گروه تحقیقاتی از طریق استنشاق mRNA مربوط به IL-۱۲ را به صورت مستقیم به ریه رساندند. mRNA ابزاری برای تولید پروتئینهای خاص بوده که در انواع عملکردهای سلولی شرکت میکنند. در حالی که دانشمندان قبلاً از لیپوزومها (ذرات کوچک مبتنی بر چربی) یا نانوذرات لیپیدی (LNP) برای ارائه mRNA استفاده کردهاند، این روش چندین مشکل از جمله عدم نفوذ به بافت دارند، جایی که ذرات به اندامهای هدف نمیروند و نگرانی در مورد سمیت بالقوه آنها پس از قرار گرفتن در معرض طولانی مدت وجود دارد. در طی ۱۵ سال گذشته، گروه چنگ در حال توسعه اگزوزوم برای استفاده به عنوان حاملهای تحویل داروی برتر نسبت به لیپوزومها و LNPها هستند.
تاکنون، پزشکان فقط توانستهاند با تزریق مستقیم به تومور یا جریان خون، از IL-۱۲ برای درمان سرطان استفاده کنند. آزمایشگاه چنگ دریافت که استنشاق اگزوزمهای حاوی IL-۱۲ توسط موشها نه تنها میتواند این مواد را وارد بدن موش کرده بلکه با کمتری عوارض جانبی با تومور سرطانی مقابله کنند. در روش استنشاق به دلیل افزایش غلظت IL-۱۲ نسبت به روشهای دیگر، اثربخشی بالاتر است.
چنگ گفت: «اگزوزومها معمولاً به صورت سیستماتیک به جریان خون تزریق میشوند. در این مطالعه جدید، ما نشان دادیم که اگزوزومهای استنشاقی میتوانند به طور مؤثر به ریه برسند و یک محموله ضد سرطان ریه، mRNA IL-۱۲ را تحویل دهند. این دستاورد یک گام بلند در پیشبرد توسعه داروهای استنشاقی جدید برای درمان سرطان ریه است.»
گروه چنگ در حال حاضر با انکولوژیستهای مرکز پزشکی دانشگاه کلمبیا همکاری میکند تا نتایج کار خود را وارد بیمارستان کرده تا از بیماران مبتلا به سرطان ریه حمایت کنند.
منبع: ایسنا
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟