- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
احساس گرسنگی موجب کاهش روند پیری می شود

به گزارش سرطان نیوز، تحقیقات قبلی نشان داده است که حتی طعم و بوی غذا میتواند اثرات مفید و طولانی مدت محدودیت رژیم غذایی را حتی بدون مصرف آن معکوس کند.
«اسکات پلچر»، نویسنده این مطالعه از دانشگاه میشیگان، میگوید: «ما به نوعی اثرات طولانیمدت محدودیتهای رژیم غذایی را از همه دستکاریهای تغذیهای در رژیم غذایی که محققان سالها بر روی آنها کار کرده بودند، جدا کردهایم.»
برای انجام این کار، آنها از راههای مختلف گرسنگی را در مگسها القا کردند. اولین مورد این بود که مقدار آمینو اسیدهای شاخه دار یا BCAA را در یک میان وعده آزمایشی تغییر داده و بعداً به مگسها اجازه دادند آزادانه از مخمر یا مواد قندی تغذیه کنند. مگسهایی که از میان وعدههای کم BCAA تغذیه کردند، مخمر بیشتری نسبت به شکر مصرف کردند تا مگسهایی که از میان وعدههای BCAA بالا تغذیه کردند. این نوع ترجیح مخمر بر شکر یکی از شاخصهای گرسنگی مبتنی بر نیاز است.
بیشتر بخوانید
۶ کار غلطی که باعث چاقی شکمی میشوند
محققان خاطرنشان کردند که این رفتار به دلیل محتوای کالری میان وعده کم BCAA نیست. در واقع، این مگسها غذای بیشتری و کالری کل بیشتری مصرف کردند. زمانی که مگسها یک رژیم غذایی با BCAA کم مصرف کردند، به طور قابل توجهی بیشتر از مگسهایی که از رژیمهای غذایی با BCAA بالا تغذیه شدند، عمر کردند.
برای بررسی گرسنگی جدای از ترکیب رژیم غذایی، آنها از یک تکنیک منحصر به فرد استفاده کردند که با استفاده از تکنیکی به نام اپتوژنتیک، نورونهای مرتبط با گرسنگی در مگسها را با قرار گرفتن در معرض نور قرمز فعال کردند. این مگسها دو برابر بیشتر از مگسهایی که در معرض محرک نور نبودند غذا مصرف کردند. مگسهایی که با نور قرمز فعال شدند نیز به طور قابل توجهی بیشتر از مگسهای گروه کنترل، عمر کردند.
علاوه بر این، این تیم توانست مکانیک مولکولی گرسنگی را با تغییرات در اپی ژنوم نورونهای درگیر ترسیم کند و تشخیص دهد که نورونها به وجود یا عدم وجود یک اسید آمینه خاص در رژیم غذایی پاسخ میدهند. این تغییرات میتواند بر میزان بیان ژنهای خاص در مغز مگسها و در نتیجه بر رفتار تغذیه و پیری آنها تأثیر بگذارد.
آنها در مرحله بعدی قصد دارند بررسی کنند که چگونه میل به غذا خوردن برای لذت، هم در مگسها و هم در انسانها، ممکن است با طول عمر مرتبط باشد.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟