- واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
- ایمونوتراپی پیش از کمورادیوتراپی در سرطان ریه؛ مطالعه AFT-16 چه میگوید؟
- دارورسانی موضعی سرطان با CEB-01؛ رویکردی نوین برای کاهش عود و سمیت درمان
- تأیید FDA برای زانیداتاماب در درمان خط اول سرطانهای HER2-مثبت معده، محل اتصال مریـمعده و مری
- سوکلیتینیب چیست؟ نتایج امیدوارکننده یک داروی جدید برای لنفوم سلول T مقاوم
- داروساز؛ حلقهای کلیدی در مبارزه جهانی با سرطان
- دستور جمعآوری فوری مکمل اسلیپ مد بی اس کی
- درمان بیماری لثه با امگا ۳ و آسپرین؛ آیا میتوان مصرف آنتیبیوتیک را کاهش داد؟
- ادغام استرازنکا و بریستول مایرز؛ آیا اَبَرغول جدید داروسازی جهان متولد میشود؟
- اولوموراسیب؛ امید تازه برای درمان سرطان لوزالمعده
- هند نخستین واکسن تب دانگ را تأیید کرد؛ QDENGA در سال ۲۰۲۷ وارد بازار میشود
- تأیید نخستین قرص ترکیبی استامینوفن و ناپروکسن؛ تسکین درد تا ۱۲ ساعت
- داروهای GLP-1 ممکن است خطر قطع عضو در بیماران دیابت نوع ۲ را کاهش دهند
- فونیو چیست؟ غلهای باستانی با شاخص گلیسمی پایین و فواید متابولیک
- ملاتونین شاید به کاهش درد مزمن اسکلتیعضلانی کمک کند؛ نتایج یک متاآنالیز
قرصهای خواب ریسک زوال عقل را افزایش میدهند

به گزارش سرطان نیوز، داروهای خواب یکی از رایجترین داروهای مورد استفاده در افراد مسن هستند، اما استفاده مکرر آنها ممکن است بی ضرر نباشد.
محققان دریافتند بزرگسالان مسنتری که میگویند اغلب یا تقریباً همیشه از داروهای خواب آور استفاده میکنند، در مقایسه با افرادی که «هرگز» مصرف نکرده یا «به ندرت» از آن استفاده میکنند، ۷۹ درصد احتمال بیشتری برای ابتلاء به زوال عقل دارند.این ارتباط فقط در میان بزرگسالان سفیدپوست دیده شد، نه شرکت کنندگان سیاه پوست.
«یوئه لنگ»، سرپرست تیم تحقیق از دانشگاه کالیفرنیا، گفت: «برای تأیید اینکه آیا خود داروهای خوابآور برای قدرت شناختی در افراد مسنتر مضر هستند یا خیر، یا استفاده مکرر از داروهای خواب نشاندهنده چیز دیگری است که با افزایش خطر زوال عقل مرتبط است، به مطالعات بیشتری نیاز است».
برای این مطالعه، محققان حدود ۳۰۰۰ سالمند را برای به اشتراک گذاشتن نوع داروهای خواب مصرفی خود از سال ۱۹۹۷ دعوت کردند.
شرکت کنندگان بین ۷۰ تا ۷۹ سال سن داشتند و هیچ کدام زوال عقل نداشتند. سه بار در طول پنج سال از همه آنها پرسیده شد که چند بار از داروهای خواب آور استفاده میکنند: هرگز، به ندرت (یک بار در ماه یا کمتر)، گاهی (۲ تا ۴ بار در ماه)، اغلب (۵ تا ۱۵ بار در ماه)، یا تقریباً همیشه (۱۶ تا ۳۰ بار در ماه).
شرکت کنندگان همچنین کیفیت خواب خود را گزارش کردند و نشان دادند که چقدر با به خواب رفتن یا خیلی زود بیدار شدن در صبح مشکل دارند. مدت زمان خواب معمولی نیز ذکر شد.
داروهای خواب آور هم شامل داروهای بدون نسخه و هم داروهای تجویزی میشد. گزینههای رایج بدون نسخه شامل آنتی هیستامینها و ملاتونین بود. داروهای تجویزی شامل داروهای ضد افسردگی، ضد روان پریشی، بنزودیازپینها و به اصطلاح داروهای Z مانند زولپیدم بود.
پس از پیگیری شرکت کنندگان به مدت ۱۵ سال، محققان دریافتند حدود یک پنجم آنها به زوال عقل مبتلا شده بودند.
به نظر میرسد افرادی که از این داروها استفاده میکردند، نسبت به کسانی که به ندرت یا هرگز داروی خواب مصرف نمیکردند، با خطر بیشتری برای ابتلاء به زوال عقل مواجه بودند.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟