- غربالگری سرطان پستان در کشور به ۲۳.۵ درصد رسید
- پالبوسیکلیب؛ آیا زمان حذف شیمیدرمانی در سرطان پستان لومینال فرا رسیده است؟
- داراکسونراسیب؛ تحولی نو در درمان هدفمند سرطان ریه با جهش RAS
- از نوبل پزشکی ۲۰۲۶ تا درمان سرطان؛ آیا نور میتواند سرطان را خاموش کند؟
- برگزاری کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ بررسی تازهترین رویکردهای تشخیص و درمان
- سرطان پستان؛ اهمیت تشخیص زودهنگام و پیشگیری
- آمیوانتاماب در سرطان ریه با جهش اگزون ۲۰ EGFR؛ نتایج نهایی مطالعه PAPILLON چه میگویند؟
- پزشکی را نمیتوان به الگوریتمها سپرد؛ هوش مصنوعی جایگزین رابطه پزشک و بیمار نمیشود
- میدان الکتریکی، اوسیمرتینیب و شکستن مقاومت در گلیوبلاستوما
- دیپلماسی سلامت؛ زبان مشترک ملتها برای ساختن آیندهای سالمتر
- همکاری رادیوانکولوژی ایران و ازبکستان؛ تفاهمنامه مشترک در بخارا امضا شد
- درمان سرطان کبد کودکان با CAR-T؛ پاسخ کامل یک کودک مبتلا به هپاتوبلاستوما
- سرطانهای نادر؛ چالشهای تشخیص، درمان و دسترسی بیماران به خدمات تخصصی
- رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
- ماه آگاهیرسانی سرطانهای ژنیکولوژیک؛ از واکسن HPV تا ضرورت تشخیص زودهنگام
پیشرفت بزرگ در درمان سرطان ریه EGFR+: ترکیب اوسیمرتینیب و شیمیدرمانی استاندارد جدید شد

پیشروی در درمان سرطان ریه: ترکیب اوسیمرتینیب و شیمیدرمانی، امیدی تازه برای بیماران مبتلا به سرطان ریه با جهش EGFR
در دنیای درمان سرطان ریه پیشرفته با جهش EGFR، مطالعه FLAURA2 که نتایج نهایی آن اخیراً در مجله معتبر نیو انگلند منتشر شده، گامی بلند و امیدبخش به شمار میرود. این تحقیق بینالمللی نشان میدهد که ترکیب داروی هدفمند اوسیمرتینیب با شیمی درمانی بر پایه پلاتین و پمتورکست، در مقایسه با مصرف اوسیمرتینیب به تنهایی، موجب افزایش قابل توجه طول عمر کلی بیماران میشود.
در این کارآزمایی فاز ۳، ۵۵۷ بیمار به دو گروه تقسیم شدند: گروهی که ترکیب سه گانه (اوسیمرتینیب به همراه شیمیدرمانی) دریافت کردند و گروهی که تنها اوسیمرتینیب مصرف نمودند. نتایج نهایی حاکی از آن بود که میانگین طول عمر کلی در گروه ترکیبی ۴۷.۵ ماه در مقایسه با ۳۷.۶ ماه در گروه مونوتراپی بود. این تفاوت معنادار آماری (نسبت خطر ۰.۷۷ و مقدار P=0.02) به وضوح برتری رژیم ترکیبی را تأیید میکند.
نکته جالب توجه، ثبات این برتری در زیرگروههای مختلف از جمله بیماران با متاستازهای مغزی و انواع مختلف جهشهای EGFR (حذف اگزون ۱۹ و جهش L858R) بود. همچنین، میزان بقای ۳۶ ماهه در گروه ترکیبی ۶۳٪ و در گروه تکدارویی ۵۱٪ گزارش شد که خود گویای مزیت پایدار این رژیم درمانی است.
البته این موفقیت بدون چالش نبود. به طور طبیعی، عوارض جانبی در گروه ترکیبی بیشتر مشاهده شد؛ به طوری که ۷۰٪ بیماران در این گروه عوارض درجه ۳ یا بالاتر را تجربه کردند در مقابل ۳۴٪ در گروه مونوتراپی. این عوارض عمدتاً مربوط به اثرات سرکوب مغز استخوان (مانند آنمی و نوتروپنی) بودند که معمولاً با مداخلات حمایتی قابل کنترل هستند. با این حال، تنها ۲٪ از عوارض منجر به فوت، مرتبط با درمان تشخیص داده شد.
این مطالعه به خوبی نشان میدهد که شروع همزمان درمان هدفمند و شیمی درمانی از همان خط اول، میتواند نتایج به مراتب بهتری نسبت به رویکردهای متوالی (شروع با اوسیمرتینیب و سپس افزودن شیمی درمانی در صورت پیشرفت) داشته باشد. این یافته، تحولی در الگوی درمانی بیماران مبتلا به سرطان ریه پیشرفته با جهش EGFR ایجاد کرده و راه را برای ارائه گزینه مؤثرتر و کارآمدتری هموار میکند.
به عنوان یک پزشک فعال در حوزه انکولوژی، معتقدم این دستاورد نه تنها بر اهمیت انتخاب رژیم درمانی بهینه در ابتدای مسیر درمان تأکید میکند، بلکه لزوم مدیریت فعال عوارض ،توجه به کیفیت زندگی و همراهی نزدیک با بیماران برای دستیابی به بهترین نتیجه ممکن را نیز پررنگتر میسازد.
FLAURA2 ثابت کرد: ترکیب اوسیمرتینیب و شیمی درمانی، استاندارد جدیدی در درمان خط اول سرطان ریه با جهش EGFR است.
دکتر پوریا عادلی رادیوانکولوژیست
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟