- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
بحران کاهش نرخ باروری زنگ خطر برای آینده جمعیتی کشور

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، بتول نامجو، رئیس اداره جوانی جمعیت مرکز جمعیت و سلامت خانواده وزارت بهداشت گفت: در پی سالها اجرای سیاستهای کنترل جمعیت از ابتدای دهه ۷۰ شمسی، بسیاری از باورها و نگرشهای مردم نسبت به فرزند آوری دستخوش تغییرات اساسی شده است؛ قانونی که با عنوان قانون تنظیم خانواده در سال ۱۳۷۲ به تصویب رسید، بهطور گسترده در میان جوانان در شرف ازدواج تبلیغ شد و پیام «فرزند کمتر، زندگی بهتر» برای سالها در ذهن جامعه نهادینه شد.
وی افزود: این روند، به تدریج منجر به کاهش شدید نرخ باروری شد، بهگونهای که از بیش از ۶ فرزند به ازای هر زن در اوایل انقلاب، به حدود ۱.۷ در سالهای اخیر رسید و در مقطعی حتی به عدد بحرانی ۱ نیز نزدیک شد و با توجه به نرخ جایگزینی جمعیت که حداقل ۲.۱ فرزند به ازای هر زن است، این ارقام حاکی از زنگ خطر کاهش پایدار جمعیت کشور در دهههای آینده هستند.
بیشتر بخوانید
نامجو ادامه داد: کاهش میل به فرزند آوری را تنها نتیجه سیاستگذاریها نمیدانند و بر این باورند که فرزند آوری یک میل فطری و غریزی در انسانهاست و بسیاری از افرادی که امروز از فرزند داشتن امتناع میورزند، در صورت روبهرو شدن با ناباروری، حاضر به صرف هزینههای هنگفت برای درمان خواهند بود. این موضوع نشان میدهد که میل به مادری و پدری، در عمق وجود انسانها نهادینه شده و باید علل روانی، اجتماعی و فرهنگی دیگری را در این زمینه بررسی کرد.
به گفته وی؛ در همین راستا، تصویب و اجرای قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت در سالهای اخیر، تلاشی در جهت احیای فرهنگ فرزند آوری و جبران کاهش نرخ باروری به شمار میآید. با وجود رشد جزئی نرخ باروری به ۱.۶۶ در سالهای اخیر همچنان آن را ناکافی دانسته و خواستار اقدامات گستردهتر فرهنگی، اقتصادی و حمایتی در این حوزه هستند.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟