- غربالگری سرطان پستان در کشور به ۲۳.۵ درصد رسید
- پالبوسیکلیب؛ آیا زمان حذف شیمیدرمانی در سرطان پستان لومینال فرا رسیده است؟
- داراکسونراسیب؛ تحولی نو در درمان هدفمند سرطان ریه با جهش RAS
- از نوبل پزشکی ۲۰۲۶ تا درمان سرطان؛ آیا نور میتواند سرطان را خاموش کند؟
- برگزاری کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ بررسی تازهترین رویکردهای تشخیص و درمان
- سرطان پستان؛ اهمیت تشخیص زودهنگام و پیشگیری
- آمیوانتاماب در سرطان ریه با جهش اگزون ۲۰ EGFR؛ نتایج نهایی مطالعه PAPILLON چه میگویند؟
- پزشکی را نمیتوان به الگوریتمها سپرد؛ هوش مصنوعی جایگزین رابطه پزشک و بیمار نمیشود
- میدان الکتریکی، اوسیمرتینیب و شکستن مقاومت در گلیوبلاستوما
- دیپلماسی سلامت؛ زبان مشترک ملتها برای ساختن آیندهای سالمتر
- همکاری رادیوانکولوژی ایران و ازبکستان؛ تفاهمنامه مشترک در بخارا امضا شد
- درمان سرطان کبد کودکان با CAR-T؛ پاسخ کامل یک کودک مبتلا به هپاتوبلاستوما
- سرطانهای نادر؛ چالشهای تشخیص، درمان و دسترسی بیماران به خدمات تخصصی
- رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
- ماه آگاهیرسانی سرطانهای ژنیکولوژیک؛ از واکسن HPV تا ضرورت تشخیص زودهنگام
درمان سرطان خون با عوارض جانبی کمتر

به گزارش سرطان نیوز، دانشمندان موفق به شناسایی دو مولکول شدهاند که میتوانند به درمان سرطان خون کمک کنند در حالی که نسبت به روشهای موجود شیمی درمانی، آسیب کمتری به سلولهای سالم وارد میکنند.
این ترکیب با مکانیسم متفاوتی کار میکند که برای سلولهای سرطانی انتخابیتر است. از همه مهمتر اینکه این ترکیبات در حال حاضر از آنها برای اهداف درمانی دیگری استفاده میشود. ارتباط میان فعالیت غیرطبیعی آنزیمی به نام DNMT ۳ A با تشکیل سلولهای خونی غیرطبیعی و ایجاد لوسمی حاد مغز استخوان پیش از این مشخص شده است.
بسیاری از داروهای شیمی درمانی کنونی با غیرفعال کردن این آنزیم کار میکنند، اما متأسفانه این درمانها در فعالیت آنزیم DNMT ۱ که آنزیمی مشابه با نقش حیاتی متفاوتی در سلولهای سالم است، تداخل دارد. این موضوع باعث ایجاد بسیاری از عوارض جانبی سمی در بیمارانی میشود که تحت شیمی درمانی قرار دارند.
بیشتر بخوانید
در این مطالعه جدید، محققان به بررسی راههایی پرداختند که طی آن به طور خاص تنها آنزیم DNMT ۳ A هدف قرار میگیرد. میدانیم که این آنزیم هنگام شروع به کار، با استفاده از پروتئینهای مشترک یک ترکیب تشکیل میدهد، بنابراین محققان به بررسی مجموعهای از داروها پرداختند تا در نهایت به دو دارو رسیدند که از ایجاد این ترکیب جلوگیری میکند.
این دو دارو با نامهای پیرازولون و پیریدازین، یک ناحیه غیر فعال را در آنزیم DNMT ۳ A مورد هدف قرار میدهند که از تشکیل ترکیب ذکر شده جلوگیری میکند و در نهایت اثرات آبشاری را که میتواند منجر به بروز سرطان خون شود، متوقف میکند. نکته مهم این است که این روش آنزیم DNMT ۱ را تحت تأثیر قرار نمیدهد.
خوشبختانه یکی از موانع این کار حذف شده است. از آنجا که این داروها در حال حاضر برای درمان بیماریهای دیگر مورد استفاده قرار میگیرند، روند سادهتری برای تایید آنها برای استفاده در برابر سرطان خون نیاز خواهد بود.
نتایج این تحقیقات در مجله Medicinal Chemistry منتشر شده است.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟